bajki online
Kreskówki i komiksy > Film animowany > Film animowany 3D -

Alvin i wiewiórki

Alvin i wiewiórkiOd dyrektora „SpongeBob, film„e”Garfield 2", Tim Hill, i bezpośrednio z" piór "Jona Vitti (autora scenariusza do"The Simpsons"), Will McRobb & Chris Viscardi zostanie wydany 18 stycznia 2008 r. ALVIN SUPERSTAR. Film dystrybuowany przez Twentieth Century Fox i oparty na legendarnej kreskówce stworzonej przez umysł Rossa Bagdasarian Seniora. Za produkcję filmu odpowiada Ross Bagdasarian Jr. . (syn autora oryginalnej kreskówki), wraz z żoną Janice Karman: obaj prowadzili Bagdasarian Priductions od późnych lat 70-tych i ciężko pracowali, po śmierci ojca Rossa, nad rozpowszechnieniem „Wiewiórki " na świecie.

Alvin i wiewiórkiTRZY NIEKTÓRE WIEWIÓRKI
Na początku opowieści spotykamy trzy wiewiórki Alvin, Simon i Theodore, gdy ich dom jest rozbierany, by zrobić choinkę. Gdy trójka nadal znajduje się w pniu, drzewo jest wysyłane do miejsca przeznaczenia, do holu prestiżowej wytwórni Jett Records, prowadzonej przez nikczemnego i przebiegłego Iana Hawka (David Cross) w centrum Los Angeles. Ian był współlokatorem z college'u Dave'a Seville'a (Jason Lee), nieszczęsnego muzyka i autora tekstów, który nigdy nie porzucił nadziei na sukces zawodowy dzięki swojej kapryśnej muzycznej wrażliwości.
Kiedy Dave udaje się do Jett Records, aby zaproponować Ianowi nową piosenkę, zostaje brutalnie znokautowany. Chwytając koszyk babeczek, by się pocieszyć, Dave mija ustawioną w holu choinkę. Wiewiórki czując zapach smakowitych smakołyków wskakują do kosza bez wiedzy Dave'a, który nieświadomie zabiera je ze sobą do swojego mieszkania, gdzie nowi goście osiedlają się raczej wygodnie i w wielkiej tajemnicy.
Zanim wiewiórki wypowiedzą choćby jedno słowo, przewracają dom do góry nogami, zamieniając go w obszar katastrofy. Ich śmiesznych i niszczycielskich nawyków jest wiele, od przechowywania gofrów pod dywan (zapasy na zimę, wyjaśniają wiewiórki) do pozostawiania wokół domu tajemniczych, ciemnych kulistych przedmiotów (które Simon upiera się nazywać ... rodzynkami). Zszokowany tym, co trzy wiewiórki zrobiły w jego mieszkaniu, Dave jest jeszcze bardziej zdumiony, gdy odkrywa, że ​​trzy gryzonie nie tylko mówią, ale nawet śpiewają.


Pomimo wątpliwości co do nowych lokatorów, Dave korzysta z okazji, by połączyć swoje artystyczne zdolności z wyjątkowymi talentami trzech wiewiórek. Ich pierwsza współpraca, The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late), od razu staje się hitem, prowadząc wiewiórki na szczyt sławy. Cała trójka cieszy się wszystkimi następstwami: imprezy z okazji premiery albumów, limuzyny, fleszy fotografów, fanów i wywiady.
W tym samym czasie Alvin, Simon i Theodore decydują się na wcielenie się w Kupidyna, gorączkowo próbując stworzyć romantyczną oprawę spotkania Dave'a i jego byłej Claire (Cameron Richardson). Pomimo zażenowania i konsternacji Dave'a, ta trójka okazuje się znacznie lepsza jako śpiewaczka niż jako organizator miłosnych konwencji.
Ale problemy Dave'a wykraczają daleko poza stracone okazje romantyczne. Chciwość Iana i zmagania Dave'a z dotrzymaniem zobowiązań tworzą przepaść między nim a jego uroczymi przyjaciółmi gryzoni. Alvin, Simon i Theodore ponownie wyruszają w świat i trafiają bezpośrednio w skorumpowane środowisko współczesnej muzyki pop Iana. Gdy ta ostatnia popycha ich do punktu krytycznego, ta trójka zaczyna rozumieć prawdziwe znaczenie lojalności, rodziny i przyjaźni. Ale czy jest już za późno, aby uciec ze szponów Iana i znaleźć drogę z powrotem do Dave'a?

ALVIN SUPERSTAR, globalne zjawisko, które zachwyciło pokolenia fanów, staje się filmem częściowo animowanym, a częściowo żywym, z bardzo oryginalną nutą komiksową. Muzyk Dave Seville przekształca śpiewające wiewiórki Alvina, Simona i Theodore'a w sensacyjne gwiazdy popu, gdy uciekające trio pustoszy jego dom, niszczy jego karierę i całkowicie zakłóca jego niegdyś uporządkowane życie.
W filmie występują Jason Lee („My Name is Earl”) jako Dave Seville, David Cross („Arrested Development”) i wschodząca gwiazda Cameron Richardson, a także Alvin, Simon i Theodore Justin Long ( Leaping Balls ”- Dodgeball: A True Underdog Story,„ Die Hard - Live Free or Die Hard ”), Matthew Gray Gubler („ Criminal Minds ”,„ RV) i aktor- popowy artysta Jesse McCartney. Reżyser "Garfield 2" (Garfield: A Tail of Two Kitties), Tim Hill, reżyseruje film, którego scenariuszem jest praca weterana serialu Simpsonowie Jona Vittiego oraz Willa McRobb & Chris Viscardi ("The Simpsons") Tale of Despereaux ”). Producentami są Ross Bagdasarian, Jr., syn twórcy Alvin and the Chipmunks oraz Janice Karman.
Alvin i jego przyjaciele siali spustoszenie w życiu Dave'a Seville'a i bawią widzów na całym świecie od prawie pięćdziesięciu lat i pod różnymi wcieleniami. Od chwili, gdy narodzili się z twórczego umysłu Rossa Bagdasariana seniora, wiewiórki i ich muzyka opanowały młodość i starość, stając się kamieniem milowym w kulturze popularnej.
Alvin i wiewiórkiWedług producenta Rossa Bagdasariana Jr. przeniesienie Alvina na ekran było od dawna celem. „Janice [Karman] i ja planowaliśmy przenieść te postacie na duży ekran przez co najmniej dziesięć lat i naprawdę zależało nam na tym, aby móc nakręcić film, który spodoba się wszystkim trzem pokoleniom fanów, które miała wiewiórka. Cokolwiek robiliśmy z wiewiórkami, zawsze staraliśmy się być oryginalni. Pomyśleliśmy, że fajnie byłoby przenieść wiewiórki do prawdziwego świata i na nowo wymyślić ich wygląd, aby wyglądał wiarygodnie w tym środowisku ”- wyjaśnia producent.


„Chcieliśmy mieć pewność, że wiewiórki zachowały esencję postaci, z którymi dorastały różne pokolenia fanów”, dodaje Karman, „tak, aby nawet w nowej trójwymiarowej postaci, duch oryginalnego dzieła pozostał nienaruszony”.
Pod czujnym okiem dwóch producentów serca ukochanych bohaterów - niegrzecznego, ale pełnego dobrych intencji Alvina, intelektualistę Simona i sympatycznego Teodora - pozostały nietknięte.
Karman dodaje: „Ross i ja nigdy nie widzieliśmy tych postaci jako zwykłych kreskówek, ponieważ mają one prawdziwe emocje. Chociaż Alvin jest bezczelny, jest też wrażliwy. Simon jest najstarszy, a ponieważ wiewiórki nie mają rodzice, to dorosły opiekuje się małym Teodorem i próbuje złagodzić ekscesy Alvina ”.
Jak podkreśla reżyser Tim Hill, wiewiórki zostały znacznie ulepszone stylistycznie i behawioralnie przed ich debiutem na dużym ekranie. „To nie są wiewiórki naszych rodziców” - śmieje się Hill. „Mają współczesny charakter i postawę, pojawiają się i poruszają zupełnie inaczej niż poprzednie wersje postaci. Są żywiołowi i zabawni, śpiewają i tańczą. Są gwiazdami popu… w futrze”.
Ponadto filmowcy podnoszą emocjonalną stawkę dla Alvina, Simona, Theodore'a i Dave'a. „Chcieliśmy opowiedzieć pocieszającą historię o narodzinach nowej rodziny” - mówi Hill. „Dave, pomimo wątpliwości, jakie ma co do siebie i stworzeń, na których mu zależy, w końcu uczy się je kochać”.

CHIPMUNKS W AKCJI: SCENARIUSZ
Producenci i dom produkcyjny poprosili scenarzystę Jona Vittiego o wymyślenie historii dla ALVIN SUPERSTAR. Bagdasarian i Karman chcieli genialnego scenariusza, a będąc fanami twórczości Vitti, czekali osiem miesięcy, aż Jon był dostępny. Vitti, który od dawna był zaangażowany jako autor-producent „The Simpsons” (The Simpsons) i był jednym z genialnych autorów przeboju „The Simpsons Movie”, zachwycił się okazja do urodzenia nowego wcielenia wiewiórek. „Wiedziałem, że pisanie tej historii sprawi mi przyjemność i że film może być atrakcyjny dla wszystkich grup wiekowych” - zauważa. „To ponadczasowa i nieco ekstrawagancka historia, ale pełna emocji: postać ojca z trzema śpiewającymi wiewiórkami, które w rzeczywistości stają się jego dziećmi”.
Vitti pamięta reakcje ludzi, gdy dowiedzieli się, że pisze historię i jest współautorem filmowej wersji ALVIN SUPERSTASR. „Fajnie było patrzeć, jak ludzie są podekscytowani nowym filmem z trzema wiewiórkami. Bohaterowie są ciepło wspominani i wszyscy uwielbiają ich piosenki”.
Para utworzona przez Willa McRobba i Chrisa Viscardiego wnieśli znaczący wkład w ostateczny scenariusz, który zawiera sekwencję koncertową, w której wiewiórki występują przed tysiącami fanów, podczas gdy Dave próbuje uwolnić je ze szponów bezwzględnego producenta muzycznego Iana. . „To świetna scena u szczytu filmu, a pisanie jej było niezłą zabawą” - wspomina McRobb. „Ale nie znalazł naprawdę odpowiedniej lokalizacji, dopóki nie została ustalona”.
Miejscem, do którego nawiązuje, jest Orpheum Theatre w Los Angeles, jedna z najbardziej prestiżowych i szanowanych instytucji w mieście. Od młodej Judy Garland po niedawną grupę uczestników American Idol, wszyscy występowali na słynnej scenie, która teraz może dodać Alvina, Simona i Theodore'a do listy prestiżowych gości.
McRobb i Viscardi sumiennie przyjęli na siebie odpowiedzialność za aktualizację historii ALVIN SUPERSTAR dla nowego pokolenia fanów. „Prawie wszyscy na naszej planecie znają The Chipmunk Song” - mówi Viscardi. „Postacie i muzyka są integralną częścią naszej popkultury i poświęciliśmy temu aspektowi szczególną uwagę”.
Jednak odpowiedzialność za zadanie, które musieli wykonać, była pełna zabawy w towarzystwie trzech wiewiórek. „Kiedy byliśmy zajęci scenariuszem, często mieliśmy wrażenie, że jesteśmy zaangażowani w coś naprawdę fajnego: na przykład, kiedy musiałem transkrybować słowo„ Oo-ee-oo-ah-ah ”, próbując wymyślić, jak to przeliterować” - wyjaśnia. śmiejący się McRobb.

DZIAŁANIE Z OBSADĄ WIEWIÓR
Stare powiedzenie, tak popularne w showbiznesie, które brzmi: „Nigdy nie pracuj z dziećmi i zwierzętami”, nabrało nowego znaczenia dla obsady filmu, która zaczęła pracować z małymi zwierzętami! Na szczęście dla wszystkich zaangażowanych, współpraca między dwunożnymi i czworonożnymi odpowiednikami (CG) była prosta i owocna.
Ale proces odlewania nie był prosty. Reżyser Tim Hill zauważa, że ​​postać Dave'a Seville'a wymagała rzadkiego połączenia błyskotliwości, charyzmy i sympatii, „wszystko to Jason Lee przywiózł ze sobą”. Ross Bagdasarian dodaje: „Ważne było, aby znaleźć aktora z pewnym rodzajem uroku, który wzbudziłby współczucie publiczności, nawet gdy wykrzykuje swoje„ ALVIN !!! ”. (typowy wykrzyknik dla Dave'a). Mieliśmy szczęście, że znaleźliśmy Jasona, który ma taki urok i urok ”.
Oprócz swoich genialnych umiejętności Lee miał pojęcie, co to znaczy wchodzić w interakcje z postaciami, których tak naprawdę nie ma. „Potrzeba wielu umiejętności, aby Alvin, Simon i Theodore uwierzyli, że są tam z Jasonem; to, co czyni ich prawdziwymi, to działania i uwaga Jasona” - kontynuuje Bagdasarian. „Zadanie było dla niego również trzykrotnie bardziej skomplikowane, ponieważ miał do czynienia z trzema postaciami, które rzadko stoją obok siebie. Zawsze musiał mieć na uwadze, która wiewiórka mówi i skąd”.
„Jason wydawał się zaskakująco wygodny w aktorstwie bez nikogo w pobliżu” - zgadza się Tim Hill. „A David Cross miał fantastyczną kontrolę nad sceną, będąc w stanie kręcić jedną sekwencję po drugiej”.
„Konieczność przypominania sobie, gdzie skaczą wiewiórki i w jakiej kolejności była największa trudność” - dodaje Lee. „Alvin przechodzi na jedną stronę, Simon na drugą, Theodore jest tutaj… nie, jest tam… a teraz nawet dalej!”, Śmieje się aktor, wskazując gestem, aby podkreślić swoje wyjaśnienie.
„Współdziałanie z kimkolwiek jest czasami trudne ze względu na aspekty techniczne” - mówi David Cross. „Czasami wystarczy jedna drobinka kurzu, aby złapać wzrok i zmusić Cię do wykonania kolejnego strzału”.
Lee i Cross zostali wybrani przez długoletni duet McRobb & Viscardi, ku wielkiej radości pisarzy. „Odprężyliśmy się, kiedy dowiedzieliśmy się, że Jason Lee i David Cross zamierzają wypowiedzieć nasze kwestie” - mówi McRobb. Duet pisarski zauważa również, że obsadzenie przez Crossa Iana, zdradzieckiego artysty płytowego, nadało tej postaci nową głębię. Viscardi wyjaśnia: „David nie wygląda na klasycznego złoczyńcę i to była świetna zabawa. W pierwszych szkicach scenariusza Ian wyglądał bardziej jak prototyp zręcznej wytwórni płytowej. David wydobył bardziej niezręczne i intymne strony postaci, więc jego łan jest facetem, który stara się być inny od tego, kim jest, przyjmując postawę potężnego i błyskotliwego mężczyzny. Ale w środku ... nadal jest niezdarnym facetem. "
Postać byłej i prawdopodobnie przyszłej dziewczyny Dave'a, Claire, nadaje oblężonemu muzykowi inny wymiar. „Dave ma komicznie trudną historię związaną z kobietami; to kolejny aspekt jego niezdolności do uporządkowania swojego życia” - mówi Cameron Richardson. „Myślę, że ich związek jest bardziej atrakcyjny dla dorosłych odbiorców. Dave musi nauczyć się wzrastać, a jego relacja z Claire jest częścią tego procesu”.
Trzej z najgorętszych młodych aktorów tej chwili - Justin Long z „Dodgeball: A True Underdog Story”, Matthew Gray Gubler z „Criminal Minds” i rewelacyjny popowy artysta / aktor Jesse McCartney - dołączyli do projektu w faza postprodukcji, aby dać głos odpowiednio Alvinowi, Simonowi i Theodore'owi. Producenci Ross Bagdasarian, Jr. i Janice Karman byli podekscytowani pracą, którą wykonali wszyscy trzej - niemała robota, biorąc pod uwagę, że ojciec Rossa Bagdasariana początkowo dał głos wszystkim wiewiórkom, a potem Bagdasarian Jr. i Karman grał ich głosami przez ostatnie trzydzieści lat. „Justin, Matthew i Jesse byli dobrzy i zabawni, a mimo to potrafili przekazać najgłębsze serca bohaterów” - mówi pochlebny Bagdasarianin.

ANIMACJA WIEWIÓREK
W ALVIN SUPERSTAR bohaterowie zostali całkowicie przedefiniowani na miarę ery cyfrowej. Trzeba było odpowiedniego połączenia świata rzeczywistego i najnowocześniejszej animacji cyfrowej, aby wiewiórki były fascynujące w filmie aktorskim. Chociaż ten nowy wygląd z pewnością ma pewne zalety w stosunku do kreskówkowych wiewiórek, które znamy i kochamy od ponad 45 lat, postacie zachowują swoje podstawowe cechy, ich charakterystyczną wiewiórkę. „Wyzwaniem było uczynienie ich wiarygodnymi w środowisku akcji na żywo, ale jednocześnie identyfikowalnymi z wiewiórkami, które znamy i kochamy” - wyjaśnia producentka Janice Karman.
Nowy wygląd pojawia się wiele lat po tym, jak Alvin, Simon i Theodore zadebiutowali w The Ed Sullivan Show obok Dave'a Seville'a z Bagdasarian Senior. Początkowo wiewiórki wyglądały bardziej jak prawdziwe wiewiórki niż kolorowe postacie, którymi się stały. potem.
Serial animowany „The Alvin Show” zadebiutował w telewizji jesienią 1961 roku i zbiegł się z nowym wyglądem trzech wiewiórek. Wyraźne cechy i czysto zwierzęcy aspekt zostały zastąpione przez bardziej przyjazny, kolorowy i żywy wygląd. Później, chociaż Karman nadzorował przeprojektowany projekt drugiej serii kreskówek, wydanej w 1983 roku, wygląd wiewiórki pozostał praktycznie niezmieniony… aż do teraz.
Odnowiony wygląd wiewiórki był wynikiem długiego i złożonego procesu, który przebiegał podczas produkcji, a nawet w postprodukcji. Ściśle współpracując z Bagdasarianem i Karmanem, niektórzy z czołowych projektantów postaci na rynku przyczynili się do nowego wyglądu wiewiórek: wśród nich HB "Buck" Lewis, którego prestiżowy program obejmuje "Ratatuj" i "Epoka lodowcowa". (Epoka lodowcowa) i Chris Consani, który pracował nad filmami „Noc w muzeum” i „Opowieści z Narnii - Lew, czarownica i stara szafa” (Opowieści z Narnii: Lew, Czarownica i Szafa).
Gdy postacie były finalizowane, kierownik animacji Chris Bailey i zespół z Rhythm & Hues Studios, którego umiejętności w zakresie animacji postaci były najbardziej widoczne w filmie „Night at the Museum”, Happy Feet ”i„ Opowieści z Narnii: Lew, czarownica i stara szafa ”zaczęły produkować własne animowane zaklęcia, tworząc praktycznie spektakle Alvin, Simon i Theodore. Zabranie klasycznych postaci, które były kochane przez pokolenia fanów i zmiana ich wyglądu, przy jednoczesnym zachowaniu poczucia znajomości przeszłości, było dużym wyzwaniem, ale Bailey był w stanie całkowicie sprostać. Bailey jest w cyfrowym świecie od wielu lat i użyczył swoich talentów takim zespołom jak „X2”, „Garfield” i „My Big Fat Friend Albert” (Fat Albert).
Strażnicy fenomenu Alvina, Bagdasarian i Karman, byli pod wrażeniem pracy wykonanej przez animatorów. „Wiewiórki mogą być atrakcyjne i interesujące tylko o tyle, o ile czynią je nimi animatorzy” - podkreśla Bagdasarian. „Zespołowi animatorów udało się wzbudzić uczucia w Wiewiórkach, ludzie identyfikują się ze stworzeniami. Alvin nie mógł być po prostu kimś, kto wie wszystko o wszystkim i śmiałkiem, musiał też być bezbronny. Teodor jest jak zawsze czuły i chciwy. , ale animatorzy nadali mu bardzo wciągający akcent naiwności. Simon jest tak inteligentny, jak powinien, ale ma też świetne poczucie humoru i jest w stanie stawić czoła Alvinowi, gdy jest to potrzebne. Chris Bailey i Rhythm & Hues nadali bohaterom te podstawowe aspekty ”.
Ale przed rozpoczęciem pracy animatorzy z Rhythm and Hues nagrywali na wideo Karmana i Bagdasariana, którzy rozmawiali o wiewiórkach, opisując osobliwości każdej z nich i reakcje, jakie każdy z nich miałby w określonej sytuacji. „Alvin i Simon mogliby ze sobą walczyć, Alvin i Theodore też mogliby walczyć, ale Simon i Theodore nigdy by tego nie zrobili” - mówi Karman.
Aby stworzyć przedstawienia wiewiórki, Bailey współpracował ramię w ramię z reżyserem Timem Hillem, aktorami i głównymi kierownikami technicznymi. We wczesnych etapach przedprodukcji Bailey i Hill stworzyli storyboard scenariusza i filmu z efektami, zawsze szukając zabawnych akcji, które sprawią, że bohaterowie wystąpią w danej scenie.
Podczas głównego filmu sceny wiewiórki zostały wypróbowane z miękkimi zabawkami, które obsada artystyczna i techniczna nazwała „wypchanymi”, zamiast postaciami z CG. W międzyczasie powstały nowe sceny i sytuacje, w których śpiewało trio.
Podczas postprodukcji Bailey weryfikował pracę animatorów Rhythm & Hues odpowiedzialnych za poszczególne Wiewiórki. „Byłem skoncentrowany na Alvinie, Simonie i Theodorze” - wyjaśnia Bailey. „Moim zadaniem było upewnienie się, że wszyscy rozumieją postacie i zachowują spójność ich występów”.
Bailey połączył cechy charakteru z szybką akcją o wysokim napięciu. „Zawsze szukałem rzeczy, z którymi wiewiórki mogłyby wchodzić w interakcje” - wyjaśnia szef animatorów. „Na przykład, kiedy skaczą z miejsca na miejsce, czy mogą rozlać szklankę wody lub upuścić książkę? Czy ma dla nich znaczenie, kiedy na przykład są przed rośliną i muszą ją minąć? Przypuszczam, że Alvin przeskoczyłby przez roślinę? wiedząc, że nie zostanie skrzywdzony. Simon byłby bardziej ostrożny, nie chciałby zrujnować niczego z własności Dave'a, więc przeszedłby obok fabryki. Zamiast tego Theo wpadłby na fabrykę.
Bailey cytuje bardzo satysfakcjonującą sekwencję, w której wiewiórki wykonują przed legionami fanów nową wersję swojego klasycznego przeboju Witch Doctor, a następnie biorą udział w imprezie za kulisami. „W tej sytuacji są prawdziwymi gwiazdami” - wyjaśnia entuzjastycznie. „Scena jest ogromna, bogata, pięknie zaprojektowana i opatrzona choreografią. A piosenka jest wspaniała i zabawna”.
„Kiedy dodano animację, wszyscy - obsada, reżyser, producenci - uwielbiali tę scenę tak bardzo, że ich zdaniem powinna trwać dłużej. To był bardzo mile widziany komplement dla zespołu. animatorzy ”.
Lyndon Barrois, kierownik ds. Animacji Rhythm & Hues, wyreżyserował przedstawienia wiewiórki z udziałem siedemdziesięciu trzech animatorów w Los Angeles i dziesięciu w Indiach. Dla Barrois największym wyzwaniem była skala postaci. „Alvin, Simon i Theodore są mali i muszą wchodzić w interakcje z ludźmi, zachowując cechy wiewiórki” - wyjaśnia kierownik animacji. „Chcieliśmy, aby te śpiewające i tańczące wiewiórki były wiarygodne dla publiczności, ale nadal wiewiórki!”.
Aby dowiedzieć się o przeszłości fenomenalnego tria, zespół animatorów spotkał się z Bagdasarianem i Karmanem, obejrzał odcinki oryginalnego serialu telewizyjnego „Alvin i wiewiórki” (Alvin i wiewiórki) i sfilmował kilka prawdziwych wiewiórek, aby uchwycić ich ruchy i 'anatomia. „Naprawdę chcieliśmy zrozumieć, jak poruszają się wiewiórki” - wyjaśnia Barrois. „Obserwowaliśmy ich pośpieszne i ukradkowe działania, sposób, w jaki wypełniają usta, sposób, w jaki przechodzą od czworonożnych do dwunożnych iz powrotem”.
Dla Barroisa jego badania były ważne w określeniu cyfrowych wiewiórek. „Myślę, że ta trójka jest bardziej atrakcyjna, kiedy zachowują się jak wiewiórki, unosząc się na tylnych łapach i wracając na dół, aby coś zaobserwować. Musieliśmy walczyć, aby oprzeć się pokusie uczynienia ich zbyt antropomorficznymi”.
Kolejną kluczową postacią Rhythm & Hues jest kierownik CG Todd Shifflet - czarodziej „How Do You Do It?”, Który stworzył schematy oświetlenia i jak zintegrować wiewiórki na planie i z ludzkimi aktorami. To on i jego zespół między innymi sprawdzili, czy futro wiewiórek jest w porządku, czy prawidłowo się porusza, a oczy świecą.

CHIPMUNK-MANIA: ALVIN, SIMON I THEODORE
Śpiewają i tańczą!

Wszyscy śpiewają! Wszyscy tańczą! Z Alvinem robisz wszystko! W ALVIN SUPERSTAR, Alvin, Simon i Theodore prezentują nowe dźwięki, które łączą ich słynną muzykę ze współczesnymi wyprawami do rocka, popu, reggae i hip hopu. W ścieżce dźwiękowej filmu, dystrybuowanej przez Razor & Tie, znalazły się nowe wersje klasycznych piosenek, takich jak Funkytown, Witch Doctor i The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late). Nowe piosenki to Get Munk'd, Follow Me Now, a także cover 40 najlepszych hitów Bad Day.
Oversee jest producentem wykonawczym muzycznym Ali Dee Theodore. Zdolność Teodora do tworzenia przystępnej i rozrywkowej muzyki pop, od dawna uznanej w świecie kina, przyniosła mu prestiżowe zadanie polegające na nadaniu nowej patyny zespołowi Chipmunk.
Celem Theodore'a było stworzenie prawdziwego zespołu, wymyślenie muzyki, która mogłaby być dziś transmitowana w MTV i która spodobałaby się dzieciom, nastolatkom i dorosłym. „Chciałem, aby każda piosenka była hitem i pracowałem nad tym celem nad każdą piosenką” - wyjaśnia. „Klasyczny motyw muzyczny wiewiórki pojawia się również w tym filmie. Ich błyskotliwość jest odpowiednia dla zespołu wschodzących gwiazd” - mówi Theodore. „Prywatne odrzutowce i tandetne pokoje hotelowe ... to część ich stylu życia”.
„Właściwie jedna z piosenek Ain't No Party naprawdę mówi, że ... nie ma imprez takich jak imprezy wiewiórcze. Muzyka jest zakorzeniona w hip-hopie i jest typowo uliczna”.
Dla Ali Dee Theodore jednym z najważniejszych wydarzeń podczas produkcji nowego brzmienia dla Chipmunk było ukończenie ścieżki dźwiękowej. „Zrobiliśmy miks w studiu i wszyscy zaczęli kołysać głowami i śpiewać chórki. W międzyczasie trzy futrzane stworzenia śpiewały piosenki o miłości, przyjaźni, byciu razem - i to wszystko działało. własny temat, ale każdy wywołał tę samą reakcję: „Co za fantastyczna muzyka!” Wszyscy byli zaskoczeni tym doświadczeniem i wciągającym rytmem wiewiórki ”.
Ścieżkę dźwiękową dopełnił kompozytor Christopher Lennertz, autor motywu muzycznego, który podkreśla komedię i ewoluującą relację między wiewiórkami a Dave'em.
Taniec to kolejny kluczowy element iskier, które wiewiórki wyzwalają na scenie. Choreograf Rosero McCoy wymyślił szereg kroków dla Alvina, Simona i Theodore'a. Podobnie jak muzyka, taniec łączy współczesne kroki z typowymi ruchami z przeszłości. „Pomysł polegał na stworzeniu sposobu tańca, który pozostałby aktualny przez rok lub dłużej” - wyjaśnia McCoy.
Niektóre z nowszych ruchów są oparte na snap dance, podkategorii hip-hopu wymyślonej w Atlancie; o krumpingu, nowej formie tanecznej typowej dla Los Angeles, charakteryzującej się swobodnymi, wyrazistymi i niezwykle energicznymi ruchami (idealna dla wiewiórek); i na typowym tańcu ulicznym urodzonym w Oakland. Ale ostatecznie ruchy należą do wiewiórek, które w filmie nadają im nazwy, takie jak „Łapy do góry” i „Chip Hop”.
Zadaniem animatorów było wizualne oddanie emocji i rytmu tancerzy wiewiórki. Ale zanim czarodzieje Rhythm & Hues zaczęli pracować nad ruchami wiewiórki, McCoy ponownie zbadał kroki za pomocą ludzkich sztuczek, które przybrały cechy Alvina, Simona i Teodora. Ten test pomógł animatorom zrozumieć kształt i ruchy różnych tańców oraz przenieść ludzkie ruchy na małe stworzenia, i było to ogromne wyzwanie. Jak wyjaśnia kierownik animacji Chris Bailey: „Animatorzy musieli nie tylko przenieść ciężar i energię dorosłej osoby na ciało małej wiewiórki, ale także zaakcentować typową ekspresję i ruchy każdej z postaci. generując w ten sposób nowy poziom energii ”.
„Alvin: jest naprawdę dumny, nadszedł jego czas i myśli, że jego przeznaczeniem było zostać gwiazdą. Theo: jego postawa jest bardziej niedowierzająca, jakby nie mógł uwierzyć, że tam jest i że ludzie go kochają! Simon: refleksyjni bogowie trio, które ze zdziwieniem widzimy, jak szaleją razem z pozostałą dwójką ”.
Według Lyndona Barroisa z Rhythm & Hues, animatorzy całkowicie wczuli się w ducha rzeczy… samodzielnie wymyślając kilka ruchów. „Podczas pracy chłopcy słuchali muzyki i tańczyli, porwani przez rytm”.
W scenach taniec high-tech łączy się z nostalgicznym wystrojem, osobistymi akcentami, o których włączenie tu i tam Bagdasarian poprosił scenografa. Na przykład fortepian, na którym Dave Seville Jasona Lee komponuje The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late), jest tym samym, na którym Ross Bagdasarian Sr. skomponował wielki muzyczny sukces w tamtym czasie. Nie bez znaczenia jest też numer domu w filmie: 1958, rok narodzin wiewiórek.
„Uwielbiam te szczegóły w filmie” - mówi Bagdasarian Jr. „Dają odrobinę autentyczności, której w innym przypadku by nie było”.
Ostatecznie jednak to, co sprawia, że ​​ALVIN SUPERSTAR działa, to historia. „Pamiętam, kiedy rozmawialiśmy z Janice o tym, że w serialu z lat 60. nie było żadnego odcinka, który opowiadałby, jak wiewiórki dostały się do domu Dave'a Seville'a. To był jeden z pierwszych odcinków, które Janice i ja napisaliśmy. dla debiutu serialu telewizyjnego w 1983 roku i cieszymy się, że ta historia była inspiracją dla tego filmu ”- mówi Bagdasarian.
„Relacje są również ważne w historii” - dodaje Karman. „Postaci muszą być kochane przez publiczność, a jeśli dobrze wykonamy swoją pracę, publiczność będzie ich kibicować i chce, aby wszystko dobrze się skończyło, pomimo trudności, z którymi boryka się trójka”
„Ten film jest ekscytującym wkładem w wiele projektów, które zrealizowaliśmy z Wiewiórką w przeszłości” - podsumowuje Bagdasarian. „To spełnienie marzeń, świadectwo tego, co mój ojciec stworzył prawie 50 lat temu”.

ALVIN I CHIPMUNK: BIOGRAFIA ZESPOŁU
Alvin i jego bracia to nic innego jak multimedialne i wielopokoleniowe zjawisko. Odkryte przez autora / menedżera Dave'a Seville'a, zdobywca nagrody Grammy jest kochany na całym świecie za swoje hity The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late) i Witch Doctor, a także za serial telewizyjny nominowany do nagrody Emmy® i za bardzo cenione programy telewizyjne.
Nigdy nie spoczywając na laurach, trzy wiewiórki postanowiły podbić świat kina i stworzyć dla swoich fanów album, który łączy w sobie klasyczne brzmienia i awangardową muzykę. Projekt, który wzbudził tak wiele oczekiwań, stał się rzeczywistością: ALVIN SUPERSTAR z Twentieth Century Fox trafi do kin 14 grudnia. Jednak 20 listopada Razor & Tie Entertainment wydało oryginalną ścieżkę dźwiękową do filmu, która zawiera klasyczną muzykę Chipmunk i kilka nowoczesnych wypraw w rock, pop, reggae i hip hop.
A co jeszcze szykują dla nas Alvin, Simon i Theodore? Trio nie jest jeszcze wyraźne, ale nowy album i film uczynią z nich trzy ikony popu ze wspaniałą przeszłością ... i przyszłością bez ograniczeń.

ALVIN - biografia
Lider zespołu. Scavezzacollo. Niesamowite w grach wideo. Alvin jest tym wszystkim… i nie tylko (po prostu zapytaj). Wyróżniająca się na jej sukience litera „A”, czerwony sweter wykonany przez Dave'a Seville'a… zaczynający się od skarpetki, odróżnia artystkę od jego braci / kolegów z zespołu. Wiewiórka supergwiazda jest impulsywna, atrakcyjna, muzykalna i pełna zwierzęcego magnetyzmu. Dla Alvina wszystko staje się wyzwaniem, nawet to, co ma niewielkie znaczenie dla innych.
Wysokość: około 22 cm
Kolor oczu: złoty
Sweter: czerwony
Futro: brązowe

SIMON - biografia
Simon, z przenikliwym poczuciem humoru połączonym z niesamowitym talentem muzycznym, zawsze zachwyca rzesze fanów zespołu. Jego ostry jak brzytwa umysł jest dopełnieniem nagłego i lekkomyślnego wybuchu Alvina. Podczas gdy Alvin ma na sobie jedyny sweter zespołu z monogramem, charakterystyczny dodatek Simona, para okularów pożyczonych z zabawki, nadaje mu charakterystyczny urok, który zainspirował krótkowzrocznych fanów na całym świecie do popisywania się. dumnie ich okulary.
Wysokość: około 25 cm
Kolor oczu: niebieski
Sweter: niebieski
Futro: ciemnobrązowe

THEODORE - Biografia
Znany swoim fanom jako „przytulanka”, Theodore jest uroczy, wrażliwy, pewny siebie i naiwny, łatwowierny, zawsze gotowy do pomocy (krótko mówiąc, jest wszystkim, czym Alvin nie jest). Ma wielkie serce i nienasycony apetyt i jest w stanie wepchnąć całe pudełko cukierków w swoje pulchne policzki. Najmłodsza z trzech wiewiórek często pośredniczy między Simonem i Alvinem, gdy nie zgadzają się (co zdarza się często).
Wysokość: 15 cm
Kolor oczu: zielony
Sweter: zielony
Futro: blond / czerwonawe


KRÓTKA HISTORIA TRZECH WIEWIÓREK
W 1958 roku Ross Bagdasarian, senior był nieszczęśliwym muzykiem / pisarzem muzycznym z rodziną na utrzymaniu. Miał umowę z Liberty Records, chwiejną wytwórnią desperacko szukającą przeboju. Mając ducha prawdziwego artysty, Bagdasarian, Sr. lubił podejmować ryzyko. Korzystając więc z rodzinnych oszczędności, kupił ówcześnie nowatorski model fletu prostego i siedząc przy biurku z urządzeniem przed sobą, zaczął się zastanawiać, co mógłby z nim zrobić. Rozejrzawszy się, zobaczył na stole egzemplarz książki Pojedynek ze szamanem. To było źródło inspiracji dla utworu Witch Doctor, natychmiastowego przeboju, który wszyscy znają z bezsensownego refrenu: „Oo ee oo ha ha ting tang wal-la wal-la bing bang”.
W przypadku głosu szamana Bagdasarian zastosował bardzo prostą technikę: zwolnił prędkość nagrywania i nagrał słowa niskim, śpiewnym głosem, a następnie odtworzył taśmę z normalną prędkością. Dzięki tej technice powstały unikalne głosy Alvina, Simona i Teodora.
Kiedy Witch Doctor sprzedał się w ponad trzech milionach egzemplarzy, Liberty Records spuchło z pieniędzy, ale pieniądze nie wystarczyły, by uratować wytwórnię, która wkrótce potrzebowała kolejnego przeboju… i dlatego Bagdasarian został ponownie wezwany.
Autor, rozmyślając w poszukiwaniu inspiracji, wsłuchiwał się w natarczywą pieśń swojego czteroletniego syna, który pytał, kiedy nadejdą Boże Narodzenie - było to wtedy w środku lata 1958 roku - i stamtąd powstał ponadczasowa świąteczna piosenka The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late)… ale Bagdasarian nie nadał jej tego tytułu, ponieważ wiewiórki jeszcze nie istniały.
Bagdasarian uwielbiał głos, który stworzył dla szamana i chciał go przenieść na inny poziom, nadać mu nową osobowość, ale nie wiedział jak. Pewnego dnia, jadąc przez Yosemite Park, wiewiórka przeszła przez ulicę przed samochodem, zatrzymała się na środku drogi stojąc na tylnych łapach, aby obserwować Bagdasarian. Reszta to już historia… ta mała wiewiórka to Alvin.
Oprócz niegrzecznego Alvina, Bagdasarian stworzył dwóch innych towarzyszy: Simona, praktycznego intelektualistę i Teodora, delikatnego i plastycznego. Razem stali się Alvin and the Chipmunks, nazwanymi na cześć trzech dyrektorów Liberty: Al Bennett, Si Waronker i Theodore Keep. To wtedy Bagdasarian przyjął pseudonim David Seville.
Na początku dość trudno było włączyć do radia The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late), ale Liberty znalazła małą stację w Minneapolis, która chciała ją nadać przed oficjalnym rozpoczęciem sezonu Bożego Narodzenia. Switchboards zaczęły dzwonić bez przerwy, a poczta pantoflowa wysłała piosenkę do coraz większej liczby stacji radiowych, aż stała się najszybciej sprzedającym się numerem jeden, jaki kiedykolwiek nagrano w tamtym czasie: ponad cztery miliony kopii w siedem tygodni pokonany przez Beatlesów z I Want to Hold Your Hand w 1964), zdobywca trzech nagród Grammy i nominowany do czwartej nagrody.
Wiewiórki zadebiutowały w telewizji - jako marionetki w towarzystwie Dave'a Seville'a (Bagdasarian) - w programie The Ed Sullivan Show. Po raz kolejny sukces był natychmiastowy. Ludzie domagali się kolejnych przedstawień wiewiórek, dla których wymyślono zupełnie inny wygląd niż ten, który później zakładali. Na początku wiewiórki były prawdziwymi wiewiórkami… niezbyt realistycznymi, bardziej jak prawdziwe zwierzęta niż pluszaki. Powstała wtedy mała rodzinna firma zajmująca się marketingiem wszelkiego rodzaju zabawek i przedmiotów, a także oczywiście płyt.
Wiewiórki były bardzo silne, ludzie po prostu nie mieli dość. Po wydaniu w 1960 roku singla Alvin for President, Bagdasarian otrzymał nawet list od senatora Johna F. Kennedy'ego. Wydawało się, że nie ma ograniczeń co do popularności postaci. W ciągu trzech lat Chipmunk sprzedał szesnaście milionów płyt, wygrywając kilka nagród Grammy, zdobywając liczne nominacje i unosząc się na fali bezprecedensowej kampanii handlowej. Nadszedł czas, aby ożywić je za pomocą dynamicznego medium wizualnego.
Równolegle z telewizyjnym debiutem „The Alvin Show” jesienią 1961 roku, Alvin, Simon i Theodore otrzymali nowy wygląd, nie zapominając o Bagdasaranie, którego postać Dave'a Seville'a miała teraz odpowiednika w świecie animacji.


CHIPMUNK-OGRAFIA: CHRONOLOGIA I GŁÓWNE WYDARZENIA

1958 - ukazuje się "Szaman".
"The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late)" zostaje wydany.
1959 - „The Chipmunk Song” jest nominowany do czterech nagród Grammy i zdobywa trzy.
Chipmunk wydaje swój pierwszy album, Let's All Sing with the Chipmunks.
Wiewiórki po raz pierwszy pojawiają się jako marionetki w The Ed Sullivan Show.
Rozpoczęcie kampanii merchandisingowej Chipmunk.
1960 - „Alvin's Harmonica” zdobywa nagrodę Grammy®.
Wydano „Alvin na prezydenta”; JFK pisze do Bagdasarian, Sr.
1961 - „The Alvin Show” debiutuje w telewizji CBS w najlepszej porze.
„Let's Sing with the Chipmunks” zdobywa nagrodę Grammy.
„Alvin na prezydenta” nominowany do dwóch nagród Grammy.
1962 - nominowany do nagrody Grammy album „The Alvin Show”.
1963 - „The Chipmunk Songbook” nominowany do dwóch nagród Grammy.
1964 - ukazuje się „The Chipmunks Sing the Beatles”, zdobywca wielu platynowych tytułów.
1966 - „Supercalifragilisticexpialidocious” zostaje nominowany do nagrody Grammy.
1969 - ukazuje się "The Chipmunks Go to the Movies".
1972 - Ross Bagdasarian senior zostaje uderzony na zawał serca.
1978 - Ross Bagdasarian, Jr. i Janice Karman planują odrodzenie wiewiórek.
1980 - ukazuje się "Chipmunk Punk", który zdobywa platynową płytę i nagrodę NARM za najlepiej sprzedający się album przeznaczony dla dzieci.
1981 - Specjalna animacja „A Chipmunk Christmas” jest emitowana w NBC. Jego ścieżka dźwiękowa zdobywa status platyny.
Ukazał się „Urban Chipmunk”, który zdobywa platynę i nagrodę NARM za najlepiej sprzedający się album przeznaczony dla dzieci.
1982 - Wydanie "Chipmunk Rock" i "Chipmunks Go Hollywood".
1983 - W telewizji NBC debiutuje animowany program telewizyjny „Alvin i wiewiórki”.
Wprowadzane są wióry.
1984 - ukazuje się „Piosenki z naszych programów telewizyjnych”.
1985 - „Alvin i wiewiórki” zostaje nominowany do nagrody Emmy.
1987 - Premiera filmu animowanego „The Chipmunk Adventure”.
„Alvin and the Chipmunks” jest nominowany do drugiej nagrody Emmy.
„Alvin and the Chipmunks” jest nominowany do nagrody dla młodych artystów.
1988 - „Alvin and the Chipmunks” zostaje nominowany do trzeciej nagrody Emmy.
„The Chipmunk Adventure” jest nominowany do nagrody Young Artist.
1990 - Special "Rockin 'with the Chipmunks" dla NBC z Willem Smithem.
1992 - ukazuje się "Wiewiórki w niskich miejscach", który zdobywa platynę. Uczestniczą w nim Alan Jackson, Charlie Daniels, Waylon Jennings, Tammy Wynette, Aaron Tippin i Billy Ray Cyrus.
1994 - ukazuje się „A Very Merry Chipmunk”. Uczestniczą w nim Celine Dion, Alan Jackson, Kenny G, Gene Autry i Patty Loveless.
1995 - ukazuje się "When You Wish Upon A Chipmunk".
1996 - Wydanie "Club Chipmunk: The Dance Mixes".
1998 - „The A-Files: Alien Songs” zostaje wydany.
1999 - ukazuje się „Greatest Hits: Still Squeaky After All These Years”.
Film „Alvin i wiewiórki spotykają Frankensteina” zostaje wydany.
2000 - „Alvin i wiewiórki spotykają Frankensteina” zdobywa nagrodę Golden Reel.
Teledysk „Alvin i wiewiórki spotykają wilkołaka” zostaje wydany.
2007 - Wydano ALVIN SUPERSTAR, który łączy akcję na żywo i CGI.
2008 - 50-lecie wiewiórki.



OBSADA

JASON LEE (Dave Seville), z obiecującą karierą w postaci niezapomnianych ról z reżyserami pokroju Kevina Smitha, Camerona Crowe'a i Lawrence'a Kasdana, a także uhonorowany nagrodą Independent Spirit Award za „W poszukiwaniu Amy” (W pogoni za Amy) autora / reżysera Kevina Smitha. potwierdzając z determinacją wśród krytyków, reżyserów i innych aktorów.
Lee gra główną rolę i produkuje wspaniały serial NBC „My Name is Earl”, opowiadający o Earlu, niezdarnym oszuście, który po wygraniu małej fortuny na loterii postanawia zmienić swoje przeznaczenie, naprawiając wszystkie wyrządzone krzywdy. do ludzi. Lee był nominowany do Złotego Globu® i nagrody SAG ™ za rolę Earla Hickeya.
Ostatnio wygłosił głos tytułowego bohatera filmu „Underdog”, będącej adaptacją na żywo klasycznej kreskówki z lat 60. autorstwa Spyglass Entertainment i Walt Disney Pictures.
Lee ma zagrać w filmie „Krater” i być jego koproducentem. Warner Bros. złożył wstępną ofertę na projekt, napisaną przez JD Ryznara i opartą na opowiadaniu Scotta M. Martina („Prawie sławny”). Lee wcieli się w wokalistę, autora tekstów / gitarzystę Martina „Mutty” Stevensa, lidera zespołu rockowego Krater, który od lat dąży do sławy. Kiedy piękna kobieta, która pracuje dla dużej wytwórni płytowej, oferuje im kontrakt, o ile cała czwórka przyjmuje do zespołu prawdziwego piosenkarza, Mutty i pozostali niechętnie akceptują, ale rezultaty są katastrofalne.
Lee wyraził Syndrom w nagrodzonym filmie animowanym Walt Disney Pictures i Pixar „Iniemamocni”. Film opowiada o grupie superbohaterów powołanych do akcji, aby ocalić świat przed wrogiem z przeszłości. Swoje talenty wokalne użyczyła także filmowi Sony Monster House, o trójce nastolatków, którzy odkrywają, że ich sąsiad jest potworem.
Urodzony i wychowany w Huntington Beach w Kalifornii Lee zamienił swoją nastoletnią pasję do skateboardingu w zawód. Po przeprowadzce do Los Angeles, gdy miała dwadzieścia kilka lat, zainteresowała się aktorstwem. „Niektórzy z moich znajomych byli aktorami, więc pomyślałem, że może też powinienem spróbować” - wyjaśnia Lee, który występował w reklamach i teledyskach. „Po obejrzeniu Steve'a Buscemiego jako dostawcy w„ Barton Fink - It Happened in Hollywood ”wiedziałem, że chcę robić filmy”.
Sukces odniósł Lee w 1995 roku, grając główną rolę w sztuce „Generation X” (Mallrats) autorstwa autora / reżysera Kevina Smitha, w której umiejętnie portretuje pożeracza czasu Brodiego. Lee zagrał następnie w filmie „Chasing Amy”, także dla Smitha, za który otrzymał nagrodę Independent Spirit Award dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę Banky'ego, niepewnego współlokatora Bena Afflecka. Później Lee udowodnił swoje umiejętności jako demoniczny Azrael w nadprzyrodzonej komedii Smitha „Dogma”. Ponownie dołączył do Smitha w komedii Dimension Films „Jay and Silent Bob… Stop Hollywood!” (Jay i Silent Bob Strike Back) oraz w „Clerks II”.
Lee zagrał także w filmie zespołowym Camerona Crowe'a „Almost Famous”, jako Jeff Bebe, wokalista zespołu rockowego Stillwater z lat 70. Film zdobył Złoty Glob dla najlepszego filmu. Później ponownie współpracował z autorem i reżyserem Crowe'em przy „Vanilla Sky” dla Paramount Pictures. Lee zagrał postać najlepszego przyjaciela Toma Cruise'a.
Po pracy z reżyserem Lawrencem Kasdanem przy komedii "Mumford", Lee ponownie nawiązał współpracę z reżyserem przy thrillerze "Łapacz snów".
Jego filmografia obejmuje "The Ballad of Jack and Rose" Rebecci Miller, z udziałem Daniela Day-Lewisa i Catherine Keener, komedię Barry'ego Sonnenfelda "Big Trouble", "Public Enemy". (Wróg państwa) i „Miłość między wierszami” (Kissing a Fool).
Aktor napisał i wyreżyserował niemą historię miłosną „Białe drzwi” z Giovannim Ribisi i Beth Riesgraf.
Lee jest fotografem, a także zapalonym kolekcjonerem dzieł sztuki. Obecnie jest kuratorem kilku projektów fotograficznych do publikacji o kalibrze Anthem i Flaunt. Wreszcie jest zajęty swoją firmą deskorolkową, Stereo Sound Agency.
W wolnym czasie gra na gitarze, pisze i nagrywa muzykę oraz słucha klasycznego jazzu.

DAVID CROSS (Ian Hawk)Pochodził z Atlanty, przeniósł się do Bostonu, aby studiować film w Emerson College, ale wkrótce porzucił studia, aby poświęcić się w pełnym wymiarze godzinom stand-upów. Przeniósł się do Los Angeles, aby napisać „The Ben Stiller Show”, którym podzielił się spóźnioną nagrodą Emmy (przyznaną po odwołaniu programu) z innymi scenarzystami.
Wciąż podążając za stylem opartym na szkicach, stworzył (wraz z Bobem Odenkirkiem) niezwykle udany program dla HBO „Mr. Show with Bob & David”. Program, który trwał cztery lata, zdobył wiele nominacji do nagrody Emmy. Wydał dwie komediowe płyty CD pod szyldem Subpop: Shut Up You F ** king Baby i It's Not Funny. Zamknij się…, ta ostatnia nominowana do nagrody Grammy. Oba nadal sprzedają się wyjątkowo dobrze i zebrały entuzjastyczne recenzje.
Cross pojawił się w filmach „Faceci w czerni”, „Mężczyźni w czerni II”, „Dreaming Broadway” (Czekając na Guffmana), „Straszny film 2”, „Świat duchów” i „Eternal Sunshine of bez skazy). Ostatnio widzieliśmy go w „She's the Man” dla Dreamworks, w „School for Scoundrels” dla firmy Weinstein oraz w „Curious Gorge” dla Universal. Bieżące projekty obejmują medytacje Todda Haynesa nad życiem Boba Dylana w „Nie ma mnie” oraz farsę Zacka Penna „Wielki”.
W telewizji Cross wystąpił w nagrodzonej nagrodą Emmy komedii „Arrested Development” jako Fünke. Ostatnio napisał scenariusz, wyprodukował i zagrał w serialu animowanym Comedy Central „Freak Show”, którego Cross współtworzył z Jonem Benjaminem.

CAMERON RICHARDSON (Claire) występuje w nadchodzącym serialu HBO „12 Miles of Bad Road” z Lily Tomlin i Mary Kay Place.
W zeszłym roku Richardson zakończył produkcję trzech filmów: „Rise” z Lucy Liu, niezależnego thrillera Hansa Horna „Adrift - Adrift” z Ericiem Dane'em oraz niezależnego filmu „Precle & Pills” z Nikki Reed, DJ Qualls i Shawn Hatosy.
Wcześniej aktorka pojawiła się w telewizyjnym serialu producenta Jerry'ego Bruckheimera „Skóra”. Po serii, Fox zaoferował Richardsonowi ekskluzywną umowę, w wyniku której powstał kultowy hit „Point Pleasant” i pilotażowa komedia „Gdybyś tu mieszkał, byłbyś teraz w domu”.
Aktorka zadebiutowała w showbiznesie serialem „Cover Me: The True Story of the FBI Family”. Pochodząca z Luizjany przeniosła się do Nowego Jorku, aby rozpocząć obiecującą karierę modelki. Wkrótce jej agenci zaproponowali jej, by spróbowała swoich sił w aktorstwie, dając jej rolę już na pierwszym przesłuchaniu.

JUSTIN LONG (głos Alvina), członek Laughingstock, grupy teatralnej Vassar College i aktor w szkolnych produkcjach, pokazał swoje naturalne talenty w filmie i telewizji w wielu wybitnych rolach.
Zagrał w przebojowej komedii „Galaxy Quest” z Sigourney Weaver i Timem Allenem oraz w mrożących krew w żyłach filmach „Jeepers Creepers”. Później pojawił się w dziwacznym serialu NBC „Ed”, grając ekstrawaganckiego licealistę Warrena Chesnicka.
Długo występował w przebojowym hicie Twentieth Century Fox „Dodgeball: A True Underdog Story”. W ślad za popularnością filmu zagrał w „Waiting”, po czym zagrał w komediach „Accepted” wyprodukowanych przez Toma Shadyaca oraz „The Break-Up” u boku. autorzy: Vince Vaughn i Jennifer Aniston. Na początku tego roku Long wystąpił w roli czarodzieja technicznego u boku Bruce'a Willisa w przebojowym hicie Twentieth Century Fox „Szklana pułapka 4. Żyj za darmo albo na śmierć”.
Mając długą listę propozycji filmów animowanych na przyszłość, Long kontynuuje eksperymenty z różnymi gatunkami. Voices Animowana bajka Snoot Entertainment „Earth” o inwazji ludzi na obcą planetę. Ostatnio ukończył animowany film fabularny „The Tale of Despereaux”, w którym zagrał główną rolę wraz z Dustinem Hoffmanem i Williamem H. Macy, w reżyserii Gary'ego Rossa na podstawie scenariusza napisanego przez współautorów ALVIN SUPERSTAR. Chris Viscardi i Will McRobb.
Długie gwiazdy w komedii „Strange Wilderness” wyprodukowanej przez Adama Sandlera. Wciela się w siebie w "Wild West Comedy Show: 30 Days & 30 Nights - Hollywood to the Heartland", filmie dokumentalnym wyprodukowanym przez Vince'a Vaughna, którego premiera kinowa zaplanowana jest na luty 2008 roku. Wkrótce pojawi się także komedia romantyczna "He's Just Not That Into You ”, z Jennifer Aniston, Scarlett Johansson, Jennifer Connelly, Drew Barrymore, Ginnifer Goodwin i Kevinem Connolly.
Miliony widzów telewizyjnych znają także Longa z jego portretu Mac Guy w Mac vs. PC firmy Apple, Inc.

MATTHEW GREY GUBLER (głos Simona) pojawił się w przebojowej komedii „RV” i „The Life Aquatic with Steve Zissou” Wesa Andersona. Na początku tego roku zagrał w niezależnym filmie „How to be Serial Killer” w reżyserii Luke'a Ricciego.
Gubler występuje w popularnym serialu CBS „Criminal Minds” jako Dr. Reid.
Ukończył NYU Tisch School of the Arts w 2002 roku. Gubler jest uznanym filmowcem krótkometrażowym: nakręcił „Kaktusa, który wyglądał jak człowiek”, „Claude: A Symphony of Horror” i „Tippi's Picnic”. Ponadto wyreżyserował serię udawanych filmów dokumentalnych na planie „Criminal Minds”, które były emitowane na YouTube.

JESSE McCARTNEY (głos Theodore'a)Lat 20 zaczęła występować w teatrze za darmo, gdy miała siedem lat. Od tego czasu celował w wielu kreatywnych projektach: zdobył dwie nominacje do nagrody Emmy za mydło „All My Children”, w którym przez trzy lata grał JR Chandlera, nagrał dwa albumy, które zdobyły platynę i brał udział w popularnym serialu „Summerland”.
McCartney, który podróżuje po świecie ze swoim zespołem, dotarł na szczyty list przebojów w Ameryce, Australii, Nowej Zelandii, Włoszech, Filipinach i Tajwanie, a nazwa „Jesse Mac” jest znana zarówno w kraju, jak i za granicą. Liczne wyróżnienia autora tekstów i aktora obejmują nominację do American Music Award dla najlepszego nowego artysty, nominację do nagrody MTV dla najlepszego teledysku pop za jego przebój Beautiful Soul z albumu o tym samym tytule oraz trzy nagrody Teen Choice Awards ( artysta męski, artysta pierwszy raz i artysta crossover). Zagrał w niezależnym filmie „Keith”, który zdobył Złotego Gryfa dla najlepszego filmu na festiwalu w Giffoni w 2007 roku w sekcji „Y Gen”.

REALIZATORZY

TIM HILL (reżyser) Swoją karierę rozpoczęła w Nowym Jorku, pisząc i występując w musicalach na Off-Broadwayu oraz uczestnicząc w kilku skeczach komediowych z grupą Chucklehead. Później przeniósł się do animacji telewizyjnej, pisząc i rozwijając programy dla Nickelodeon i Disney. Brał udział w inscenizacji przebojowego serialu „SpongeBob SquarePants” stworzonego przez Steve'a Hillenberga, później stając się głównym autorem serii. Następnie był autorem i redaktorem opowiadań „SpongeBob - The Movie” (SpongeBob SquarePants).
Hill pracował jako autor, redaktor, producent i reżyser przy wielu projektach dla Nickelodeon, Nickelodeon Movies, Disney, Comedy Central, Nick at Nite, USA Network i Discovery Kids. Napisał, wyreżyserował i wyprodukował serial poklatkowy dla Nickelodeon „Action League Now!”.
Zadebiutował na dużym ekranie filmem Sony Muppets from Space. Jego drugim filmem była komedia Disneya „Wielki ruch Maxa Keeble'a”. Potem przyszła kolej na „Garfield 2” (Garfield: A Tail of Two Kitties) dla Twentieth Century Fox. Wyreżyserował kilka seriali telewizyjnych, w tym „Skeeter” i „Welcome Freshmen” dla Nickelodeon oraz „Exit 57” dla Comedy Central z Amy Sedaris i Stephenem Colbertem.
Hill dorastał w Oakland w Kalifornii. Ukończył literaturę francuską na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, uzupełniając studia filmowe.

JON VITTI (temat, scenariusz) przez wiele lat był autorem i producentem „The Simpsons” i jednym z gwiazdorskiego zespołu scenarzystów przebojowego „The Simpsons Movie” (The Simpsons Movie).
Vitti był konsultantem przy filmach animowanych „Epoka lodowcowa”, „Epoka lodowcowa 2 - Odwilż” i „Roboty”, wszystkie z Twentieth Century Fox i Blue. Sky Studios. Był współproducentem wykonawczym i autorem „The Larry Sanders Show”, scenarzystą, producentem i konsultantem przy „King of the Hill” oraz jednym ze scenarzystów „Saturday Night Live”.

WILL McROBB & CHRIS VISCARDI (scenarzyści) współpracowali przy kilku filmach na duży i mały ekran. W przypadku kina byli autorami lub współautorami filmu animowanego „The Tales of Despereaux”, który ma się ukazać w grudniu 2008 roku, przeboju „Snow Day”, „Mamy dziecko” i „Artemis Fowl”.
Wymyślili, napisali i wyprodukowali serię „Stażyści”, obecnie w produkcji, serial Nickelodeon „Przygody Pete'a i Pete'a” oraz „Kablam!” (ponownie dla Nickelodeon). Napisali kilka odcinków seriali „Ed”, „Brutally Normal” i „The Naked Brothers Band”. Ponadto opracowali pilotów telewizyjnych dla ABC, WB, UPN, Nickelodeon, Disney Channel, Spike TV i The N.
Oddzielnie McRobb był autorem i redaktorem opowiadań serialu animowanego „The Ren and Stimpy Show”, autorem i redaktorem opowiadań „Doug” oraz twórcą, autorem i producentem wykonawczym „Radio Free Roscoe”. Viscardi był producentem teledysku REM Shiny Happy People dla Warner Bros. Records.

ROSS BAGDASARIAN, JR. (producent) i jego żona, Janice Karman, są architektami serii Alvin i wiewiórki na jego obecnym stanowisku. Przejmując ster w późnych latach 70. jako CEO Bagdasarian Productions, Ross wraz ze swoją żoną Janice stworzyli wieloaspektową firmę produkującą animacje dla telewizji, filmów i reklam, a także płyt, domowych filmów merchandising.
Ich najsłynniejsze postacie, Alvin, Simon i Theodore, łącznie Wiewiórki, zostały stworzone przez Rossa Bagdasariana seniora w 1958 roku. Po nagłym zniknięciu ich ojca w 1972 roku Bagdasarian Jr. zdecydował, że wiewiórki nie umrą razem przedwcześnie. do ich twórcy. Ross przejął stery rodzinnej firmy w 1977 roku i wraz z Janice Karman z nowym zaangażowaniem poświęcił się dobrze prosperującej firmie. Wspólnie stworzyli nowe produkty dla Alvina i wiewiórek, w tym nagrodzone platyną albumy muzyczne, wspaniałe programy telewizyjne, programy specjalne i film animowany „The Chipmunk Adventure”.
Blisko 50-lecia Chipmunk sprzedał ponad 43 miliony płyt, wygrał pięć nagród Grammy, dwanaście złotych i platynowych albumów, a sprzedaż towarów osiągnęła 750 milionów dolarów.
Ross ukończył Uniwersytet Stanforda, uzyskując tytuł Bachelor of Arts w języku angielskim, następnie studiował prawo na Southwestern i ostatecznie zdał egzamin adwokacki w Kalifornii. Dołączył do rodzinnej winiarni, ale był znacznie bardziej zafascynowany bogactwem możliwości, które czekały na wiewiórki. Nikt nie podzielał jego entuzjazmu, dopóki nie poznał swojej żony i przyszłej partnerki biznesowej Janice Karman.
Ross Bagdasarian, Jr. śledzi codzienną działalność Bagdasarian Productions, która obejmuje pisanie, produkcję i udźwiękowienie postaci Alvina, Simona i Davida Seville'a.
Ross i jego żona mają dwoje dzieci i mieszkają w Santa Barbara w Kalifornii w domu zbudowanym przez wiewiórki.

JANICE KARMAN (producent), prezes Bagdasarian Productions, współpracuje ze swoim mężem Rossem Bagdasarianem Jr. w ich firmie Santa Barbara, kuratorując fenomenalny sukces Alvin and the Chipmunks.
Karman spotkała Bagdasarian wkrótce po zniknięciu jej ojca, twórcy Alvina i wiewiórek. Na początku para wydała sprzedające się w milionach albumy Chipmunk Punk (1980), Urban Chipmunk (1981) i A Chipmunk Christmas (1981). Karman i Bagdasarian otrzymali wiele nominacji do nagrody Grammy za te prace, a wkrótce potem, w 1981 roku, zaczęli zwracać się na mały ekran, prezentując swój pierwszy program specjalny, zatytułowany „A Chipmunk Christmas”. Program specjalny, który Karman napisał i wyprodukował we współpracy z Bagdasarianem, stał się ulubionym w okresie świątecznym i obejrzało go ponad milion widzów.
Sukces programu był punktem wyjścia dla kolejnego udanego serialu telewizyjnego. „Alvin and the Chipmunks” (Alvin and the Chipmunks) zadebiutował w 1983 roku, ścierając się z takimi artystami jak Charlie Brown i Bugs Bunny i od razu stał się najbardziej udanym programem. W ciągu ośmiu sezonów programowych serial był nominowany do pięciu nagród Emmy i oglądał ponad dziesięć milionów widzów tygodniowo. Oprócz wyrażenia postaci Theodore'a (i Chipettes, wiewiórek Brittany, Jeanette i Eleanor) i napisania wielu odcinków serialu w latach 1983-1991, Karman jest także autorem tekstów do tematu serialu telewizyjnego. , „Jesteśmy wiewiórkami”.
W 1986 roku Karman była nie tylko odpowiedzialna za rodzinną firmę, która stworzyła hitowy serial telewizyjny, setki licencjonowanych produktów, albumy sprzedane przez miliony i udane występy na żywo, ale była także pierwszą kobietą reżyserką Pierwszy film fabularny wiewiórki „A Chipmunk Adventure”. Jakby tego było mało, Karman projektowała również nowy dom dla niej i jej męża w Santa Barbara.
Aby jeszcze bardziej skomplikować sytuację, Karman była w ciąży ze swoim pierwszym dzieckiem. Przeczytał w artykule, że w społeczeństwach prymitywnych kobiety w ciąży były traktowane z całą łatwością i szacunkiem oraz że ten luksus rodzi dzieci bardziej rozwinięte. Właśnie tego chciała Karman dla swojej ciąży. Niestety serial telewizyjny, rodzinny biznes, kino i budowa nowego domu nie spełniły jego życzeń. Następnego dnia po porodzie, z dzieckiem w ręku, kobieta wróciła do pracy, aby wyreżyserować film animowany. Od tego czasu para urodziła kolejne wspaniałe dziecko, Michaela, urodzonego w 1990 roku i wydała inne albumy Chipmunk, które uzyskały platynę.
Ten rok będzie prawdopodobnie najbogatszy dla Karmana, w życiu już przepełnionym kreatywnością, po ukończeniu pierwszych pięciu odcinków nowego projektu „Mały Alvin”, w którym wiewiórki i wiewiórki są prezentowane w wersjach przedszkolnych. Ten nowy program ze swoim dydaktycznym piętnem koncentruje się na życiu emocjonalnym dzieci i ma na celu nauczenie ich, że emocje są nie tylko normalne, ale i zdrowe. Seria koncentruje się na szerokim zakresie problemów rodzinnych, w tym rywalizacji między rodzeństwem, wykluczeniu, separacji, kłamstwach, kradzieży, dzieleniu się i odpowiedzialności. Oprócz roli głównego bohatera La Lu, Karman wymyślił i napisał scenariusz do serialu, pisał lub uczestniczył w pisaniu piosenek, udzielił głosu Theodore'owi i Chipettes oraz jest projektantem produkcji w serialu. Przedstawienie to wywodzi się z niezwykłej mieszanki talentów Karmana i zostało entuzjastycznie przyjęte przez psychologów, pedagogów, rodziców i dzieci.
Janice Karman mieszka z rodziną w domu Alvin i wiewiórki zbudowanym w Santa Barbara w Kalifornii.

KAREN ROSENFELT (producent wykonawczy)po piętnastu latach pracy w Paramount Pictures podpisał ekskluzywny dwuletni kontrakt z Fox 2000 Pictures i Twentieth Century Fox.
W Fox Rosenfelt opracowuje i nadzoruje filmy dla widzów nastoletnich i rodzinnych, tak jak robiła w Paramount, gdzie nadzoruje takie filmy jak „Save the Last Dance”, „Coach Carter”, „Mean Girls” i „ Seria niefortunnych zdarzeń Lemony'ego Snicketa ”.
Kluczowa była jego rola w dopracowaniu współpracy Paramount z Nickelodeon Movies, gdzie nadzorował kilka adaptacji praw telewizyjnych Nickelodeon, w tym „Rugrats” i „SpongeBob - The Movie” (SpongeBob SquarePants). . Inne filmy Nickelodeon, których dotyczyła, to „Jimmy Neutron - Boy Wonder”, „Snow Day” i „Harriet the Spy”.
Rosenfelt rozpoczął pracę w ICM jako asystent agentki talentów Sue Mengers. Później dostała twórczą rolę w Jerry Weintraub Productions, a następnie została starszym wiceprezesem w MGM. Podczas swojej pracy w Paramount Rosenfelt zajmowała się filmami The First Wives Club, Niemoralna propozycja, Runaway Bride i Runaway Bride. córka generała ”(Córka generała).
Wśród swoich ostatnich zleceń Rosenfelt była producentem wykonawczym przy kasetowym hicie Foxa „Diabeł ubiera się u Prady”.

ARNON MILCHAN (producent wykonawczy) jest znany jako jeden z najbardziej płodnych i odnoszących sukcesy niezależnych producentów filmowych ostatnich dwudziestu pięciu lat, ma na swoim koncie ponad sto filmów. Urodzony w Izraelu Milchan studiował na Uniwersytecie Genewskim. Jego pierwszym przedsięwzięciem biznesowym było przekształcenie skromnej firmy ojca w jedną z największych grup rolno-spożywczych w kraju. Ten pierwszy sukces był tylko przedsmakiem legendarnej już reputacji wykwalifikowanego biznesmena, którą Milchan zdobył na arenie międzynarodowej.
Milchan wkrótce zaczął pracować nad projektami w dziedzinie, która zawsze budziła jego największe zainteresowanie: w świecie kina, telewizji i teatru. Jego wczesne projekty obejmują teatralną produkcję „Amadeus”, „Dizengoff 99”, „La Menace”, „The Medusa Touch” oraz miniserial „Masada”. Pod koniec lat 80. Milchan wyprodukował takie filmy, jak Król komedii Martina Scorsese, Pewnego razu w Ameryce Sergio Leone i Brazylia Terry'ego Gilliama.
Po ogromnym sukcesie „Pretty Woman” i „The War Of The Roses” Milchan założył New Regency Productions i stworzył szereg hitów, w tym „JFK - An Open Case” , „Sommersby”, „A Time to Kill”, „Free Willy”, „The Client”, „Tin Cup”, „Under Siege”, „LA Poufne ”,„ Adwokat diabła ”,„ Negocjator ”,„ Miasto aniołów ”,„ Uwięzienie ”,„ Podziemny krąg ”,„ Wielka mama ”( Dom Wielkiej Mamy), „Nie mów ani słowa”, „Śmiałek”, „Człowiek w ogniu”, „Zgadnij, kto”, „Pan i Pani Smith”, „Operacja FBI niania ”(Big Momma's House 2),„ Hot Movie ”i„ Firehouse Dog ”.
Wśród nadchodzących filmów są Jumper, przygodowy film science fiction z udziałem Haydena Christensena, Rachel Bilson, Jamiego Bella i Samuela L. Jacksona w reżyserii Douga Limana; „Starship Dave”, dziwaczna komedia z udziałem Eddiego Murphy'ego; „What Happens in Vegas”, komedia romantyczna z Cameronem Diazem i Ashtonem Kutcherem; „Lustra”, thriller z Kieferem Sutherlandem; „Shutter”, horror w reżyserii Masayuki Ochiai; wreszcie „Bride Wars”, komedia z Kate Hudson (także w roli producenta) i Anne Hathaway.
Z biegiem czasu Milchan nawiązał współpracę z dwoma głównymi inwestorami, którzy podzielają jego wizję: australijskim biznesmenem Kerry Packer's Nine Network i Twentieth Century Fox. Fox rozprowadza filmy Regency we wszystkich mediach na całym świecie (z wyjątkiem specjalnej umowy zawartej przez Regency z Niemcami), w tym płatnej telewizji w USA oraz płatnej i bezpłatnej telewizji międzynarodowej.
Milchan zdywersyfikował również swoją działalność w świecie rozrywki, zwłaszcza w sektorze telewizyjnym, poprzez Regency Television („Malcolm” - Malcolm in the Middle, „The Bernie Mac Show”). Regency niedawno nabyła udziały telewizyjne w Channel 10 i BabyFirstTV, a także w izraelskiej sieci telewizyjnej. Wreszcie jest właścicielem praw telewizyjnych do wydarzeń Stowarzyszenia Tenisowego Kobiet Sony Ericsson.

MICHELE IMPERATO STABILE (producent wykonawczy) karierę filmową rozpoczęła jako asystentka produkcji w 1988 roku, kiedy przeniosła się z Nowego Jorku do Los Angeles. Została członkiem DGA w 1991 roku i pracowała jako kierownik produkcji, producent zastępczy i koproducent. W swojej karierze Stabile współpracowała z wieloma uznanymi filmowcami, w tym z Mikiem Nicholsem, Ridleyem Scottem i Brianem De Palma.
Jej filmografia obejmuje, jako producent wykonawczy, „Garfield 2” (A Tail of Two Kitties), jako koproducent „Garfield” i „Primary Colours”, a jako producent współpracujący „Feathers of struś ”(Klatka dla ptaków). Ponadto Stabile pracował przy „IQ”, „Soldier Jane” (GI Jane), „Honeymoon in Vegas”, „Postcards From the Edge”. , „Bilet na dwie części” (samoloty, pociągi i samochody) ”oraz„ Nietykalni ”(Nietykalni).

STEVE WATERMAN (producent wykonawczy) Był producentem wykonawczym filmów akcji / animacji „Stuart mały, mała mysz” i „Stuart mały 2”. Pełniąc tę ​​samą funkcję, brał udział w tworzeniu „Księgi dżungli: Zaginiony skarb” i „Kull the Conqueror”. Waterman był koproducentem filmu „Casper”. Wreszcie dla telewizji był producentem wykonawczym "Mike'a Hammera" w sezonie 1997-98.

PETER LYONS COLLISTER, ASC (operator) zajął się zdjęciami do filmów „Garfield 2” (Garfield: A Tail of Two Kitties), „Amityville Horror”, „Surviving Christmas”, „A Dream Appointment” (Wygraj randkę z Tadem Hamiltonem!), „The Master of Disguise”, „Mr. Deeds”, „Home of the Brave”, „The Animal”, „Gigolo przez pomyłkę” (Deuce Bigalow: Male Gigolo), „Forced to kill” ( Zastąpieni zabójcy), „Miłość to sztuczka” (Kosmetyczka i bestia), „Licencja na śmiech” (Dunston melduje się), „Wyższa nauka”, „Poetycka sprawiedliwość”, „Życie na wielką skalę!” i „Little Plague” (problematyczne dziecko).
Pochodzący z Cleveland w Ohio Collister uczęszczał do USC Film School. Zaczął pracować jako operator drugiej jednostki przy filmach „Błękitna laguna”, „Letni kochankowie” i „Ten dzień w Rio” (Obwiniaj Rio).

RICHARD HOLLAND (scenografia) jest cenionym profesjonalistą w świecie kina, telewizji i reklamy. W ciągu ostatnich dwudziestu lat jego praca poprowadziła go po całym świecie, od Rosji po Antarktydę. Holandia jest najlepsza, gdy wyobraźnia miesza się z życiem codziennym - od wizji science fiction po obrazy z przeszłości po teraźniejszość. Jego godna uwagi filmografia obejmuje „Sound of Thunder”, „Batman & Robin”, „Last of the Mohicans”, „The Russia House”, „Agent 007 Private Vendetta” (Licencja zabić), „Kto wrobił Królika Rogera?” (Kto wrobił Królika Rogera?), „Narzeczona księżniczki”, „Indiana Jones i Świątynia Zagłady”, „Agent 007 Nigdy nie mów nigdy więcej” "i" Superman III ".

PETER E.BERGER, ACE (redaktor) był nominowany do Oscara® (wraz z Michaelem Kahnem) za pracę nad „Fatal Attraction”. Wśród wielu filmów, w których służył, są „Star Trek - Insurrection” (Star Trek: Insurrection), „Surprise Husband” (Holy Matrimony), „Star Trek V - The Last Frontier” (Star Trek : The Final Frontier), „Dobra matka”, „Noc z honorem” (pierwszy poniedziałek października) i „O Boże! Księga druga”.

CHRISTOPHER LENNERTZ (muzyka) urodził się w małym miasteczku na północ od Bostonu, na tym samym obszarze, w którym urodził się jeden z jego bohaterów, słynny amerykański kompozytor Leonard Bernstein. Następnie przeniósł się do Easton w Pensylwanii, gdzie rozpoczął naukę muzyki w wieku dziewięciu lat. Po zajęciu się kompozycją, aranżacją jazzową i teorią w liceum Lennertz wyjechał do Kalifornii, aby studiować w Thornton School of Music w USC, pod kierunkiem takich luminarzy, jak Elmer Bernstein, Buddy Baker, Christopher Young i David Raksin.
Po ukończeniu studiów Lennertz zaczął pisać serię tematów muzycznych do filmów niezależnych, eksperymentując ze wszystkimi stylami muzycznymi i kinematograficznymi. Jego filmy były pokazywane i / lub zdobywały nagrody na festiwalach filmowych, takich jak Sundance, Slamdance, HBO Comedy Arts Festival, Toronto i Cannes Film Festival.
Równolegle z działaniami w niezależnej branży filmowej zapuszczał się w świat głównych kierunków filmowych i stratosferycznych filmów budżetowych, współtworząc orkiestrację, aranżacje i kierownictwo muzyczne takich hitów jak „Frailty - Nikt nie jest bezpieczny” Disney's „Free Willy 2”, „The Jungle Book” i „101 Dalmatyńczyków”. Ostatnio rozpoczął pracę w telewizji, kuratorując ścieżki dźwiękowe do kultowego serialu Fox TV „Brimstone”, „The Strip” dla WB (wyprodukowanego przez Joela Silvera), a obecnie jest zajęty serią Przebój CW "Supernatural" (producent wykonawczy McG).
Partytura skomponowana przez Lennertza do „Saint Sinner” Clive'a Barkera znalazła się na 15 pierwszej piętnastce Cinescape 15 roku i znalazła się w pierwszej dziesiątce roku według magazynu Film Music Review. Jego motyw muzyczny na instrumencie dętym skomponowany do rewelacyjnie udanej gry wideo Medal of Honor: Rising Sun, stworzonej przez Stevena Spielberga, zdobył w 2002 roku nagrodę Interactive Academy Award za najlepszą muzykę oryginalną. Jego aranżacje z orkiestrą Miasto Praga na albumie Ozomatli's Street Signs zdobyło nagrodę Grammy w kategorii „Latin rock”.
Lennertz udał się do Abbey Road Studios w Londynie, aby nagrać grę wideo Jamesa Bonda 007 From Russia with Love z Seanem Connery, który po dwudziestu latach wcielił się ponownie w rolę 007. Ostatnie filmy, przy których współpracował, to „The Deal” dla Myriad Pictures, z Selmą Blair i Christianem Slaterem, „Soul Plane” dla MGM (współkompozytor z RZA z grupy Wu-Tang Clan) oraz „Il Dottor Dolittle 3 "(Dr. Dolittle 3) dla wytwórni Twentieth Century Fox.
Jego ostatnie tematy muzyczne to „The Comebacks” (dla Fox Atomic), „Meet the Spartans” (dla Regency Enterprises i Twentieth Century Fox), „The Perfect Christmas” oraz film animowany „Sharkbait” .
Lennertz studiował u niektórych mistrzów historii muzyki filmowej i pracował z kilkoma zdobywcami nagród Emmy i Oscarów. Ostatnio był nominowany do nagrody Emmy za pracę nad „Supernatural”.

ALI DEE THEODORE (producent muzyczny) na początku swojej kariery dołączył do zespołu legendarnego producenta Bomb Squad, uczestnicząc w tworzeniu ścieżki dźwiękowej do filmu „Juice”, współpracując przy Don't Be Afraid, który dotarł na szczyt listy R&B Billboardu oraz remiksy dla i Wróg publiczny. Ponadto Theodore napisał muzykę dla Big Daddy Kane, Erica B i Rakima, YBT i Juvenile Committee.
W 1993 roku Theodore został niezależnym autorem / producentem i od tego czasu współpracował z niektórymi z najważniejszych międzynarodowych artystów, w tym Mary J. Blige, Natalie Imbruglia, Shakira, MOP, Rev Run (by RUN DMC), Fabolous, Jadakiss, Kool G. Rap, Silkk The Shocker, Busta Rhymes, Natasha Bedingfield, Carolyn Dawn Johnson, Keke Palmer, Baby Cham i Mya.
Ostatnio Theodore wyprodukował i napisał piosenki do przebojów filmowych „Transformers”, „Night at the Museum”, „Epic Movie”, „Mr. and Mrs. Smith”, „Hot Movie” (Film randkowy), „Ghost Rider”, „Fantastyczna czwórka” (Fantastyczna czwórka) i „Fantastyczna czwórka: Narodziny srebrnego surfera”.

JULIANNE JORDAN (opieka muzyczna) nadzorował muzykę do wielkich przebojów „Pan i Pani Smith”, „Włoska robota” i „Tożsamość Bourne'a”. Jego bogata filmografia obejmuje także „Go”, „Eve's Bayou”, „Rollerball” (2002), „Agent Cody Banks” i „TMNT”.
Wreszcie Jordan nadzorował muzykę do przebojowego serialu „The OC”.

Alvin i wiewiórki
Tytuł oryginalny: 
Alvin and the Chipmunksr
Naród: 
USA
Rok produkcji: 
2007
Gatunek: 
Animacja 3D, komedia
czas trwania: 
90 "
Reżyseria: 
Tim Hill
Oficjalna strona: 
produkcja: 
Bagdasarian Productions, Regency Enterprises
Dystrybucja: 
20th Century Fox
Data wyjazdu: 
18 stycznia 2008

<

Alvin and The Chipmunks and Characters TM & (c) 2007 Bagdasarian Productions, LLC. Wszelkie prawa zastrzeżone. 2007 Twentieth Century Fox Film Corporation. Wszelkie prawa zastrzeżone. Własność Fox.

Inne linki
Film Alvin Superstar
ALVIN SUPERSTAR 2
Film Alvin Superstar 3 - Oszczędź sobie, kto może
ALVIN SUPERSTAR 3 - Uratuj siebie, kto może

ALVIN SUPERSTAR: NIKT NIE MOŻE NAS ZATRZYMAĆ

STRONY KOLOROWANIA ALVINA

WIDEO ALVINA
GRY ONLINE ALVIN
Shrek DVD
ODZIEŻ ALVIN
Shrek DVD ALVIN DVD
ZABAWKI ALVIN
TARCZE I CD ALVIN
GRY WIDEO ALVIN

inglesearabskiChiński uproszczony)CroatoDaneseolandeseFińskiFrancuskiNiemieckigreckihinduskiitalianoJapońskikoreańskinorweskiPolaccoportugalskirumuńskirussoHiszpańskiszwedzkiFilipinażydowskiindonezyjskisłowackiukraińskiVietnamitaWęgierskitajskitureckiperski