bajki online
Pato Donald
angielski

KACZOR DONALD

Kaczor Donald

Rysunki autorstwa kaczora Donalda Gilp
Kaczor Donald - Walt Disney

Oryginalny tytuł: Kaczor Donald
Autorzy:
Albert Hurter, Art Babbitt, Al Taliaferro, Dick Lundy, Walt Disney
produkcja: Walt Disney Company
Wydawca: Walt Disney Company

kraj: Stany Zjednoczone
Rok: 9 czerwca 1934 r
płeć: Komedia, komedia, przygoda
Zalecany wiek: Dla wszystkich

Se Myszka Miki pojawił się w świecie komiksów w 1930 roku, cztery lata później, w 1934 roku, urodziła się postać skazana na równie szczęśliwy sukces: Kaczor Donald, który we Włoszech został przemianowany na Pauline Donald Duck lub prościej Kaczor Donald. To jest kaczka (a Kaczor Donald właśnie) stworzony przez Walt Disney i stworzone graficznie przez Ub Iwerks, ale to zasługa znakomitego projektanta Al Tagliaferro że Donald kupił ten graficzny, zabawny i charakterystyczny znak, który sprawił, że ówczesne paski były bardzo zabawne i przezabawne. Donald zawsze ma na sobie niebieski marynarski garnitur ze złotymi guzikami i kapelusz, który charakteryzuje jego twarz. Donald początkowo służył jako ramię Myszka Miki, ale wkrótce Walt Disney zdał sobie sprawę, że postać z takim potencjałem zasługuje na własną głowę, z historiami, które musiały go zobaczyć jako niekwestionowanego bohatera. Tak się stało i Kaczor Donald kontynuuje dzisiaj zabawę dorosłych i dzieci swoimi bardzo miłymi i pełnymi przygód historiami. Kaczor DonaldSukces Kaczora Donalda zawdzięcza głównie jego temperamentowi, diametralnie odwrotnemu do Myszki Miki, co trochę reprezentuje wady każdego z nas, w rzeczywistości jest partaczem, wichrzycielem, złośliwym, irytującym, upartym, leniwym, tchórzliwym, ale daje z siebie wszystko. zawsze w znalezieniu rozwiązania, które nie wymaga odrobiny wysiłku, czasem mu się to udaje, ale innym razem wpada w morze kłopotów, trochę komplikując życie, przede wszystkim dlatego, że nawiedza go straszne i przysłowiowe nieszczęście.

Kaczor Donald był bohaterem wielu animowanych krótkometrażowych filmów krótkometrażowych i przez większość czasu historie miały za zadanie uwydatnić cechy jego osobowości. W rzeczywistości historie, w których wściekły Donald walczy ze swoimi wrogami wszechczasów, są bardzo zabawne: Chip and Dale, dwie niewinne wiewiórki, które punktualnie psują wycieczki organizowane przez Kaczora Donalda. Ale najważniejszy film animowany, w którym występuje Kaczor Donald w roli głównej Josè Carioca jest niewątpliwie „Trzej Caballeros„Film z 1944 roku, którego akcja toczy się w Ameryce Łacińskiej. W 1937 roku do Kaczora Donalda dołączyły trzy postacie, które dodały szczyptę przygody do komedii opowiadań, był otoczony przez troje bardzo inteligentnych i inteligentnych wnuków: Huey, Dewey e Louie, które we Włoszech zostały przemianowane na imiona Huey Dewey LouieTutaj, Quo i Qua. Początkowo te wnuki, podobnie jak Tip and Tap w stosunku do Myszki Miki, lubiły łączyć żarty i dokuczać swojemu biednemu wujowi, który zirytowany wpadł w szał i na koniec zawsze sprawiał wiele kłopotów, więcej niż wszyscy razem siostrzeńcy. . Później okazali się bardzo cennym wsparciem dla Kaczora Donalda, który dzięki swojej pomysłowości i intuicji potrafił wyrwać wuja z bardzo skomplikowanych sytuacji. Ta trójka jest również częścią korpusu ochotników Młode świstaki (coś w rodzaju stowarzyszenia harcerskiego) kierowane przez Wielkiego Mogoła, a kiedy znajdą się w trudnej sytuacji, sięgają po nieunikniony „Podręcznik”, będący źródłem bardzo bogatych pomysłów i wielu zasobów umożliwiających rozwiązywanie skomplikowanych sytuacji technicznych. Paperino mieszka w małym domu z ogrodem w mieście Duckburg i organizuje tysiące prac, od strażaka po lodziarza, od zaklinacza węży po sprzedawcę ryb itd. Podróżuje z czerwono-niebieską maszyną w stylu „Cabriolet” o numerze 313, dzięki czemu zapuszcza się w zapierające dech w piersiach sytuacje i historie, które ekscytować i bawić czytelników. Jednak dopiero po drugiej wojnie światowej do rodziny kaczek dołączyły inne piękne postacie, które doskonale scharakteryzował Walt Disney. W 1947 roku, dzięki nowemu i utalentowanemu projektantowi Carlowi Barksowi, Walt Disney dał życie wielu postaciom, wśród których bez cienia wątpliwości bardzo bogaci i bardzo skąpi Wujek Donalda: Wujek Scrooge, który we Włoszech nazywał się Paperon de Paperoni (przez Mario Gentiliniego, dyrektora Myszka Miki).

Wujek Scrooge
Rysunki autorstwa wujka Scrooge Gilp

To bogaty człowiek, który mieszka w kryjówce zwanej „Depozytem”, w której jest tyle pieniędzy, że trzeba je policzyć z zupełnie wyjątkową jednostką miary: zillionem. Wszystkie te pieniądze wypełniają 90% depozytu, a ulubioną rozrywką wujka Scrooge'a (tak go nazywa Donald i jego siostrzeńcy) jest nurkowanie w tym morzu złotych monet, dzięki trampolinie, ale tylko on jest w stanie tak nurkować, w rzeczywistości każda inna osoba ryzykowałaby uderzeniem się w głowę i zranieniem. W czasie swoich „kąpieli” uwielbia powtarzać: „Lubię pływać w pieniądzach, jak wieloryb, kopać tunele jak kret i rzucać nim na głowę jak prysznic!”. Scrooge McDuckWujek Scrooge jest okropnie skąpi i uwielbia gromadzić pieniądze bez wydawania ani grosza, ani dla siebie, ani dla Kaczora Donalda i Qui, Quo, Qua, w istocie nigdy nie przegapi okazji, by ich wykorzystać i wciągnąć w sytuacje i przygody, które powinny działać na jego korzyść, zwodząc ich obiecaj zdobyć ogromne nagrody po zakończeniu misji. Chociaż doskonale wiedzą, że tak się nie stanie i bardzo nie ufają obietnicom swojego wuja, Donald i jego siostrzeńcy mają czułe serce i często są katapultowani w różne sytuacje, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Wujek Scrooge często uwielbia opowiadać swoim siostrzeńcom o swoich przygodach w Klondike, kiedy był jeszcze biednym poszukiwaczem złota i musiał bronić się przed złodziejami i oszustami najgorszego rodzaju. Uwielbia wszystkie monety w swoim depozycie od pierwszej do ostatniej, jakby były jego córkami, które nazywa „krwią mojej krwi”, ale ta, na której najbardziej mu zależy, jest zdecydowanie „numerem jeden”, jego pierwszą szczęśliwą monetą. , dzięki czemu wszyscy inni przyszli później. Moneta ta jest skierowana na czarownicę, która zidentyfikowała jej wielką magiczną moc, to Amelia, wiedźma, która amalia (Magica De Spell w amerykańskim oryginale), kaczka ubrana na czarno, z długimi czarnymi włosami, które leci na miotle i posiada moce hipnotyczne. Jednak wujek Scrooge wie, jak się bronić przed tymi magicznymi sztukami i często, gdy widzi wiedźmę trzepoczącą nad jego złożem, strzela do niej starym arkebuzem, który został umieszczony na tarasie. Wuj Scrooge zawsze wyróżniał się parą faworytów, które okalają jego twarz i parą gogli na dziobie, zawsze nosi surdut, getry, cylinder i laskę. Dzięki Carlowi Barksowi, który oprócz graficznej kreacji wielu postaci, napisał także przezabawne historie, powstało kilka komiksowych arcydzieł, takich jak: „Donald i goryl”, „Donald i tajemnica Inków”, „Donald i czas, który był "," Wujek Scrooge i Klejnot Anatemy ". RockerduckJeśli Donald uosabia wady i zalety przeciętnego człowieka, wujek Scrooge reprezentuje typowego kapitalistę, gotowego wyzyskiwać pracę innych, nie płacąc im należycie, nawet jeśli trzeba rozpoznać wrodzony zmysł biznesowy i kiedy wie, że może się podwoić, nie waha się. Jego skąpe rozumowanie bardzo bawi, jak jego maksyma par excellence: „czas to pieniądz”. Mimo wszystko wujek Scrooge Donald jest bardzo miły właśnie dlatego, że jest szczery i szczery w swoich wadach, że nie chowa się za palcem. Jednym z jego najbardziej zajadłych wrogów jest Rockerduck, bogatym człowiekiem ustępującym mu tylko kwotą pieniędzy. To jego rywal biznesowy i obaj często konkurują, jeśli chodzi o osiągnięcie określonego biznesu jako pierwszy.

Często w swoich przygodach wujek Scrooge i Kaczor Donald, aby bronić skarbu złoża, uciekają się do wynalazków ich krewnego wynalazcy: Gyro Gearloose, który we Włoszech początkowo nosił imię Giro Ruotalibera, ale później został przemianowany naArchimedes Pitagorejczyk Archimedes Pitagorejczyk, rodzaj wysokiej i smukłej sowy, charakteryzującej się blond włosami, zielonym kapeluszem i parą gogli na dziobie. Ten niezwykły wynalazca, kuzyn Kaczora Donalda, potrafi nas zadziwić swoimi pomysłowymi i fantastycznymi maszynami, które czasami przeciwstawiają się prawom fizyki i matematyki, potrafiąc katapulować postacie nawet do tyłu w czasie lub przestrzeni. Zawsze towarzyszy mu mały robot o imieniu Edy. Jednak w większości przypadków Archimedes musi wymyślać urządzenia, które mogą zniechęcić inicjatywę Banda Bassotti (w American Beagle Boys), gang nieredukowalnych złodziei, którzy na tysiąc sposobów próbują wejść do depozytu, aby ukraść pieniądze wuja Scrooge'a, często i chętnie kierowany przez lidera grupy: dziadka Bassotto, identycznego jak inne jamniki, z jednym wyjątkiem białej brody i fajki. Jamniki są przedstawione graficznie jako zamaskowani bandyci z wyszywanymi na czerwonych swetrach numerami identyfikacyjnymi więzienia (176-176, 176-671, 176-761 i 176-617).Jamniki Bardzo często odstraszają ich w swoich inicjatywach tysiące elektronicznych urządzeń antykradzieżowych w magazynie lub ostrzał z armat wuja Scrooge'a, a zakończenie ich przygód, prawie zawsze skazanych na niepowodzenie, to zamknięcie w więzieniu i płacz jak dzieci. Ale jeśli z jednej strony wujek Scrooge reprezentuje chciwość, Qui, Quo, Qua dowcip, Archimedes dowcip, a Kaczor Donald nieszczęście, jest inny Kaczor, który reprezentuje szczęście pod każdym względem, naturalnie mówimy o Gastone ( Gladstone w oryginale amerykańskim), bardzo szczęśliwy kuzyn Donalda, który nigdy nie przegapi okazji, by obnosić się z przywilejami, które cieszy się z Lady Luck, co doprowadza nieszczęsnego Donalda do wściekłości. Gastone jest przystojny, bogaty i elegancki i może nawet nie pracować, ponieważ często zdarza mu się znaleźć portfel na ulicy lub wygrać bogatą loterię. Kaczka DaisyJak również dla Myszka Miki Minnie istnieje, nawet dla Donalda jest wieczna dziewczyna i to wszystko Kaczka Daisy (Daisy Duck), kaczka wyróżniająca się dużą kokardą na głowie i długimi, gęstymi rzęsami. Jest bardzo słodka, ale potrafi też być bardzo porywcza, zwłaszcza, gdy Donald łączy jednego ze swoich, jest obdarzona wielkim praktycznym wyczuciem i jak wszystkie kobiety, zawsze udaje jej się dostać to, czego chce, kiedy bardzo się stara. Podobnie jak Kaczor Donald ma trzy wnuczki, które są alter ego Qui, Quo i Qua, z którymi często i chętnie konkurują, nazywają się Emy, Evy i Ely.Babcia KaczkaJak w wielu rodzinach, nawet w rodzinie kaczek jest babcia, to jest to Babcia Kaczka (Kaczka Babcia), charakteryzująca się grubą bułką i parą prostokątnych kieliszków, które trzyma nad dziobem, słynie z pysznych ciast i wyśmienitych obiadów, które gotuje w swoim wiejskim domu, gdzie prowadzi gospodarstwo.PaperogaJest Paperoga, leniwy, rozkojarzony kuzyn, zawsze z głową w chmurach, w czerwonym swetrze i czepku, z długimi, zmierzwionymi włosami. Ale tak jak Pippo może zamienić się w Super-Goofy'ego, Donald ma również zamaskowane alter ego, którego misją jest zamaskowany kata, który kradnie bogatym, aby dać biednym, oczywiście mówimy o Paperinik, urodzony w 1969 roku z wyobraźni Elisy Penny. Jednak nie wszyscy wiedzą, że Paperinik jest więc włoską postacią, więc nie został stworzony przez Disneya i Carla Barksa. Elisa Penna została zainspirowana wieloma parodiami o Diabolik, które szalały w latach 60. („Totò Diabolicus”, „Dorellik” itp.).

Paperinik
Fanin Paperinik zaprojektowany przez Gilp
Paperinik Walt Disney

Chociaż jego inspiracją był Diabolik, Paperinik to mieszanka wielu postaci, takich jak Batman, Zorro, Arsenio Lupin itp ... Wszystko zaczyna się, gdy Kaczor Donald omyłkowo wygrywa Villa Rose, legowisko byłego złodzieja dżentelmena Fantomiusa (wyraźnie inspirowanego słynnym złodziejem z tysiącem przebrań Fantomasa), wiedza, poprzez pamiętnik, zawierający wszystkie sekrety i sztuczki złodzieja. Prosi o pomoc Archimedesa, który nieświadomy wszystkiego pomaga w stworzeniu podziemnego schronu pod domem Donalda i wielu małych wynalazków przydatnych zamaskowanemu bohaterowi, w tym różne maski do wielu przebrań (podobnie jak Diabolik). Ubrany w kombinezon, pelerynę i czarną maskę, nosi buty ze sprężynami, które pozwalają mu na cudowne skoki, używa różnych pistoletów o różnych właściwościach (równoległe promienie, promienie hipnotyczne itp.) i posiada wiele urządzeń, które pozwalają mu się wspinać, latać, zdalnie sterować itp., sama maszyna 313 może stać się fantastycznym latającym samochodem. Przygody Paperinika widzą go jako bohatera własnej gazety PK, której przygody i fabuła znacznie różnią się od oryginalnych bohaterów. Inne postacie należące do świata kaczek to: Pico de Paperis, krewny naukowiec, Ciccio, pomocnik Babci Duck, Brigitta, szalona kochanka Scrooge Scrooge, Duck YeYe, bardzo mili nastolatkowie, Moby Duck, marynarz i delfin porpi, gigantyczna nić i wiele innych, że nie sposób ich wszystkich wymienić. Wśród wielu autorów i projektantów, którzy przyczynili się do włoskiego sukcesu Kaczora Donalda, wspominamy Giovana Battistę Carpi, Romano Scarpę, Claudio Cavazzano, Bruno Pezzina i wielu innych.

Oto streszczenie niektórych kreskówek Kaczora Donalda z lat 1934-1949

Mądra kura
„Mądra kura” z 1934 roku (tytuł oryginalny The Wise Little Hen) to pierwszy film krótkometrażowy, w którym pojawia się Kaczor Donald, zabawna i niechlujna postać Walta Disneya. Matka kura wychodzi z kurnika i przywołuje swoje liczne hałaśliwe pisklęta, by pomogły jej siać kukurydzę. Ponieważ praca jest wymagająca i męcząca, mała kura wpada na pomysł, by poprosić swoją sąsiadkę Meo Porcello o pomoc. Podchodzi do niego i stwierdza, że ​​chce tańczyć i bawić się. Po kilku uprzejmościach Gallinella ujawnia mu swój pomysł, ale Meo Porcello, leniwy i apatyczny, absolutnie nie chce pracować, więc odpowiada, że ​​ma silny ból brzucha i ucieka, by schronić się w swoim małym domku. Biedna kura, mimo zestrzelenia za tę odmowę, nie traci odwagi i po przywołaniu piskląt odchodzi pod okiem Meo Porcello, która ją potajemnie obserwuje. W ten sposób przybywa do domu innego sąsiada Donalda, który również jest zajęty tańcem i śpiewem na swojej małej łódce. Oboje witają się przyjaźnie, a mała kura również prosi go o pomoc przy siewie. Ale nawet Donald, gdy tylko zdaje sobie sprawę, że musi pracować, udaje bolesny ból brzucha i odchodzi od sąsiada, chowając się w łodzi. Matka Chioccia została sama i bez pomocy sąsiadów kłamców odchodzi niepocieszona. Wydaje się, że mała rodzina musi sobie radzić sama i faktycznie wesołe pisklęta zaczynają przygotowywać ziemię, orając pole improwizowanymi narzędziami i pod czujnym okiem mamy, której z pewnością nie brakuje dobrego humoru. Kukurydza jest zasiana i praca jest wykonana. Ale sąsiedzi po raz kolejny odmawiają jej pomocy, więc kura odkryła kłamstwo, postanawiając się zemścić. Przygotowuje przysmaki i przysmaki wszelkiego rodzaju ze zebranej pszenicy i obiecuje dać je Meo i Kaczorowi Donaldowi. Ale w rzeczywistości obaj znajdą w koszyku tylko olej rycynowy, który wyleczy ich ból brzucha.

Koncert zespołu
W „Il Concerto Bandistico” z 1935 roku Kaczor Donald jest w towarzystwie całej wesołej brygady Walta Disneya, w tym Myszki Miki, która kieruje zabawnym i hałaśliwym zespołem podczas kolorowej imprezy ulicznej. Orazio, Clarabella, Pippo i wielu innych jest zajętych swoimi instrumentami podczas wykonywania Guglielmo Tell Rossiniego i Topolino, z trudem, by wszyscy się zgodzili. Donald sprzedaje lody wraz z wózkiem i słysząc grę zespołu, wyciąga flet i też zaczyna grać. Wchodzi na scenę, ale interpretując kolejną melodię, dezorientuje zespół i doprowadza do furii Myszkę Miki, która łamie swój flet. Ale głupkowaty Donald ma w rękawie kolejny flet i znowu zaczyna grać. Pomiędzy przezabawnymi gagami kaczka sieją spustoszenie wśród muzyków, którzy starają się pod każdym względem wyrzucić go ze sceny. Ale on po prostu nie chce przestać. Żeby skomplikować sytuację, przybywa też pszczoła, która po irytującym Kaczorze Donaldzie przybywa w środek zespołu, który, aby go gonić, łączą wszystkie kolory, w tym Myszkę Miki, która swoją różdżką zaczyna wykonywać dziwne ruchy, interpretowane przez muzyków tworzących dziwna melodia. Jednak nieszczęścia jeszcze się nie skończyły. W rzeczywistości nadchodzi burza z wichrem, który zabiera wszystko na swojej drodze. Włącznie z zespołem, który jednak nadal gra w powietrzu pod kierunkiem Myszki Miki. W końcu muzycy lądują gwałtownie i zawsze wita ich Kaczor Donald ze swoim fletem. Gniew całej bandy spada na niego i rzuca w niego wszystkimi zniszczonymi instrumentami.

Kaczor Donald i Pluton
W krótkim filmie z 1936 roku, zatytułowanym „Kaczor Donald i Pluton”, uroczą kaczkę Walta Disneya wykonującą ciężką pracę hydraulik. Tym razem przeszkadzają mu jego własne narzędzia pracy. W rzeczywistości musi zmagać się z przeciekającymi młotami i rurami, a sytuację komplikuje kolejny epizod: jego pies Pluton połyka magnes. Naturalnie w tym momencie wszystkie metalowe obiekty zostaną przyciągnięte przez Plutona, który najpierw denerwuje się, po zwabieniu wszystkich garnków, przestrasza się i próbuje uciec. Sytuacja pogarsza się, gdy Pluton przyciąga budzik, który swoim hałasem przeraża biednego psa, który próbując uciec, wciąż łączy inne kłopoty. Powoduje to również uszkodzenie Donalda, ponieważ pies przyciąga również wszystkie jego narzędzia. W kreskówce jest ciąg zabawnych sytuacji, w których biorą udział zarówno Pluton, jak i Donald, który przez większość czasu ma najgorsze. Po katastrofalnym upadku ze schodów magnesowi udaje się wydostać z ciała psa, blokując jednak biednego Kaczora Donalda. Pluton może się uspokoić i cieszyć się swoją kością, demonstrując swoją wdzięczność swojemu panu dźwięcznym lizaniem.

Don Donaldino
W „Don Donaldino” z 1937 roku znajdziemy sympatycznego Kaczora Donalda z grafiką bardziej zbliżoną do współczesnej. Tym razem wciela się w Meksykanina w poncho i sombrero, który okrakiem na swoim osiołku jest zdeterminowany, by pójść po swoją piękną dziewczynę Daisy. Gdy tylko widzi, jak przybywa, schodzi ze swojego balkonu i improwizuje taniec przy akompaniamencie gitary Kaczora Donalda. Wsiada więc na osła, ale prawie natychmiast zostaje wyrzucona, co budzi wesołość jej lekkomyślnego chłopaka. W rzeczywistości Daisy jest bardzo zła z powodu tego, co się stało i między nimi dochodzi do gwałtownej kłótni, której kulminacją jest upadek Peperino w fontannie. Daisy odchodzi bardzo zła i zamyka się w domu. Peperino najpierw wkurza się na osła, potem spotyka dealera samochodowego i pojawia się pomysł. Aby otrzymać wybaczenie od swojej ukochanej, zamienia osła na mitycznego 313 i idzie pod jej balkon. Daisy natychmiast mu wybacza, wsiada do samochodu i obaj rozpoczynają szalony wyścig ulicami Meksyku. Ale tak przesadzają, że samochód zatrzymuje się na środku pustyni i nie chce wyjeżdżać. Dwie ukochane znów zaczynają się kłócić, wywołując serię zabawnych gagów, aż Kaczka Daisy odchodzi sama i zła. Wszystko to pod rozbawionym spojrzeniem małego osła, który uwolnił się i podążył za nimi, ciesząc się zemsty. W ten sposób Donald zostaje pozbawiony środków lokomocji w samym środku pustyni, w towarzystwie jedynie kaktusów.

Wnuki Donalda
„I Nipoti di Donald Duck” to krótki film z 1938 roku, w którym Qui, Quo i Qua po raz pierwszy pojawiają się na ekranie. Siostra Donalda wysyła trójkę uroczych wnuków, aby odwiedzili wuja. Ich przybycie jest zapowiadane listem i biedny Donald jest bardzo szczęśliwy, bo wciąż nie wie, co go czeka. Cała trójka pojawia się niespokojnie na swoich rowerach i przedstawia się swojemu wujowi. Natychmiast okazują się bardzo żywiołowi i bawią się w domu Donalda, łamiąc wszystko na swojej drodze. Biedak szuka sposobu na uciszenie trzech szkodników iw książce czyta, że ​​przy muzyce dzieci mogą się bawić, zachowując spokój. Dochodzi do fortepianu i zaczyna grać; nagle cała trójka dołącza do wuja grającego na trąbce, akordeonie i basie. Ale pokój nie trwa długo, ponieważ Qui, Quo i Qua zaczynają żartować swojemu wujowi, dopóki nie napełnią balonu pełnego wody, który dociera prosto do głowy biednego Donalda. Cała trójka zaczyna się kłócić, a Donald, aby ich powstrzymać, wzywa ich do stołu, na którym jest gotowe doskonałe danie. Ale wnuki również tam się kłócą, więc traci cierpliwość i strofuje je, ucząc je modlić się przed nakryciem do stołu i zachowywać się grzecznie. Ale kiedy modlitwa dobiega końca, cała trójka rzuca się na jedzenie tak bardzo, że gryzie nawet rękę wuja, który wydaje się naprawdę zdesperowany. Zaczyna płakać, aby zwrócić ich uwagę, i trójce wydaje się naprawdę przykro. Ale to tylko wygląd, bo żeby wybaczyć, przygotowują ciasto, ale z dużą ilością ostrej musztardy. Donald jest przekonany o ich skruchie i akceptuje ją i oczywiście zaczyna się palić. Wnuki oblewają go wodą i kończą niszczenie jego domu. Potem odchodzą, zostawiając go samego w ruinach.

Kuzyn Donalda
W "Kuzyn Donalda" (1939), gdy Donald ma zamiar usiąść przy stole, by zjeść wystawny obiad, pojawia się jego kuzyn Ciccio, wiecznie głodny. Aby zostać rozpoznanym, daje mu list od ciotki, a Donald z radością wita go w domu. Szybko jednak zdaje sobie sprawę, że jedyną ważną rzeczą dla Ciccio jest jedzenie. Właściwie, zwabiony zapachem wydobywającym się ze stołu, wpada do domu i w ciągu kilku minut zjada wszystko, co przygotował dla siebie Donald. Zupa, spaghetti, chleb, pączki, herbata, kawa, owoce, ciasto, groszek, wszystko ląduje w żołądku głodnego Ciccio i Donald, pozostawiony głodnym, zmuszony jest wyrzucić kuzyna z domu. Ale to nie wydaje się łatwe. Proponuje więc dziwnego hot doga, który sprawia, że ​​Ciccio zachowuje się jak pies. W ten sposób udaje mu się odsunąć go od domu. Ale na chwilę, ponieważ Ciccio ponownie wchodzi przez tylne drzwi, a Kaczor Donald znajduje go w lodówce, podczas gdy on pożera wszystko w środku. Nie tylko. Ciccio zwraca również uwagę, że zbliża się pora obiadowa. Donald w tym momencie zemdlał, zdesperowany. Nie będzie już w stanie się go pozbyć!

Święta Kaczora Donalda
Film krótkometrażowy „Wakacje Kaczora Donalda” z 1940 roku zaczyna się od naszego sympatycznego bohatera bawiącego się na czółnie, grającego na gitarze i radośnie śpiewającego. Nawigując jednak nie zauważa wodospadu i wpada do wody. Nienajlepiej! Z łatwością dociera do brzegu i znajduje odpowiednie miejsce na obóz. W ten sposób jego ekstrawaganckie czółno zamienia się w wygodny namiot ze wszystkimi niezbędnymi udogodnieniami do spokojnego pobytu. Donald ma również najnowszy model leżaka z parasolem i podnóżkiem, właśnie kupiony. Problem polega na otwarciu go. W rzeczywistości po wielu próbach biednemu Donaldowi nie udało się jeszcze go zamontować, a nawet trafia do jeziora. Ale odkąd otwarcie go jest teraz kwestią zasad, stawia to wszystko pod rozbawionym spojrzeniem przyjaznych wiewiórek. W końcu mu się to udaje i cieszy się zasłużonym odpoczynkiem pod parasolem. Ale ponieważ nigdy nie ma pokoju, wiewiórki zwabione jedzeniem Kaczora Donalda i korzystając z jego drzemki, kradną mu wszystko. Jeden po drugim znikają zapasy z zabawnymi kneblami zwierząt. Donald zostaje nagle obudzony przez cały ten ruch. Ale leżak się zamyka, a on utknie, gdy wiewiórki zabierają mu całe jedzenie. Wściekłszy się, udaje mu się uwolnić, ścigając małych złodziejaszków, ale ponieważ w lesie nigdy nie ma niedźwiedzi, zamiast wiewiórek nieszczęsny Kaczor Donald chwyta, nie zdając sobie z tego sprawy, pysk jednego z tych futrzastych zwierzątek. To właśnie z futra zaczyna rozumieć, że wziął coś innego niż małe zwierzęta, które ścigał. I faktycznie znajduje się przed niedźwiedziem i ucieka przerażony. Pościg przez las stwarza zabawne sytuacje, aż Donald, biegnąc tak mocno, jak tylko może, dociera do swojego namiotu, który zamienia się w czółno, wracając całą ścieżką, którą przebył, aby się tam dostać, w tym wodospady. I tak wakacje zakończyły się fatalnie dla biednego Kaczora Donalda!

Słodkich snów Kaczor Donald
„Sogni d'oro Donald Duck” to krótki film z 1941 roku, który opowiada o tym, jak nasz bohater przygotowuje się do snu. W rzeczywistości, w koszuli nocnej i jarmułce, Donald wyciąga łóżko z szafy i po zdjęciu kapci masuje zmęczone stopy i kładzie się na łóżku. Ale wali głową w wezgłowie i z rozczarowaniem wstaje, poprawia poduszkę i znów zasypia. Ale tym razem poduszka pęka, zalewając ją piórami. Donald, coraz bardziej wściekły, ponownie zasypia, ale tym razem, aby zakłócić jego sny, dzwoni budzik, który wkłada do nocnej szuflady. Ale budzik dalej grzechota, więc najpierw rzuca się o ścianę, a potem przez okno. Wracając jednak zostaje połknięta przez Donalda, którego tym razem trudno będzie się pozbyć. W rzeczywistości czuje to najpierw w brzuchu, a następnie w tyłku i robi wszystko, aby go wyeliminować, aż uderzy w ścianę, aby spróbować ją złamać. I faktycznie, po różnych wzlotach i upadkach, udaje mu się wypluć kilka bełtów. Wraca usatysfakcjonowany w swoim łóżku, ale wkrótce potem to łóżko sprawia mu trudność. Zamyka się jak kanapka, więzi nieszczęśnika, który na wszystkie sposoby próbuje się uwolnić, potem z każdego miejsca wychodzą źródła, a kiedy Kaczorowi Donaldowi udało się naprawdę wszystko naprawić, włącza się alarm, bo pora wstać. Doprawdy słodkich snów!

Donald spadochroniarz
„Donald spadochroniarz (1942)” to film krótkometrażowy, który zapowiada wojenny wątek podjęty rok później w „Twarz Führera. Donald przebywa w bazie wojskowej, w oficjalnym mundurze, ale jego zadaniem jest obieranie ziemniaków na rację żywnościową, podczas gdy naprawdę chciałby polecieć jednym z przelatujących samolotów. Sierżant Gambadilegno karze go za jego nieuwagę, dając mu tony ziemniaków do obierania, ale potem każe mu przyjść do niego po zakończeniu pracy, ponieważ zrealizowałby swoje marzenie. Za kilka minut wszystkie ziemniaki są czyste, a Donald jest z sierżantem. Ten ostatni, po zawiązaniu mu oczu, każe mu przejść kilka testów, a następnie wysyła go na samolot, po założeniu spadochronu. Samolot startuje, a Donald jest tak szczęśliwy, że nie zdaje sobie sprawy, że ustawił się w szeregu z innymi żołnierzami, aby skoczyć ze spadochronem. Kiedy zdaje sobie z tego sprawę, ogarnia go przerażenie i próbuje wrócić do samolotu, podczas gdy sierżant próbuje go zrzucić; ale Donald tak się do niego przywiązuje, że po długiej walce padają obaj, niosąc ze sobą pocisk. Upadając niszczą bazę wojskową i za karę obierają ziemniaki.

Twarz Führera
„The Face of the Fuhrer” to kreskówka wyprodukowana przez Disneya w 1943 roku podczas drugiej wojny światowej z wyraźną antynazistowską propagandą. Kreskówka zaczyna się muzycznym marszem (który będzie następnie w tle całego filmu krótkometrażowego) i czterema postaciami reprezentującymi karykatury czterech potężnych Osi (Hitlera, Hirohito, Mussoliniego i Góringa), którzy są częścią wchodzącego w kroku Zespołu marca w idealnej niemieckiej wiosce. Hitler z puzonem, Mussolini z bębnem, Goering z piszczałką i Hiroito z dużym rogiem, maszerują w stronę domku, w którym śpi Kaczor Donald, którego budzi budzik ze swastykami zamiast cyfr (wszechobecny w kartonie wśród roślin, wiatraki, balustrady), potem zegar z kukułką, który wyjaśnia skrzydło w salucie, jak kogut, który zamiast klasycznego „chicchirichì” mówi „Heil Hitler”. Osioł jest przekonany, że najpierw ubiera się pod groźbą bagnetów i wiadra zimnej wody i przygotowuje się do śniadania. Po cichu wyjmuje słoik z kawą z sejfu (umieszczonego za portretem Hitlera), z którego wyciąga ziarenko kawy i zanurza je powoli w filiżance z wodą, po czym bierze dozownik perfum z esencją bekonu i jajka i rozpyla go w dziobie W tym momencie Donald zostaje zabrany przez kwartet i ładuje bęben i Mussoliniego na ramiona, aby iść do pracy w fabryce, w której produkowana jest amunicja różnego kalibru; Zadaniem Kaczora Donalda jest wkręcenie iglicy całej amunicji poruszającej się po taśmie; czasami pojawia się zdjęcie Hitlera i Donald musi jednocześnie pozdrowić obraz i wkręcić iglicę. Po „wakacjach z nagrodami”, które odpowiadają pojawieniu się plandeki z wizerunkiem gór, rytm taśmy rośnie, aż Donald oszaleje, a amunicja nabiera kształtu i życia, w wichrze, która kończy się wybuchem dwóch bomby z samym Donaldem w środku.

Kaczor Donald i goryl
„Kaczor Donald i goryl” (1944). W ciemną, deszczową noc Donald słucha radia ze swoimi siostrzeńcami Qui Quo i Qua, kiedy spiker ogłasza, że ​​Ajax, okrutny goryl, uciekł z zoo i ostrzega, że ​​jest okrutnym potworem. Wnuki są przerażone, ale Donald naśmiewa się z nich nosząc duże rękawiczki w kształcie łapy. Troje wnuków zdaje sobie z tego sprawę i analizuje swoją zemstę: każde z nich nosi inny element (nogi, tułów i głowę) kostiumu przedstawiającego wielką małpę i zajmuje miejsce w fotelu, gdy Donald siada do czytania książki. ; najwyraźniej nic nie zauważa, dopóki jego lizak nie zostanie ugryziony przez fałszywą małpę i uciekając blady jak prześcieradło, troje wnuków wybuchnie śmiechem. Donald i siostrzeńcy nie wiedzą jednak, że Ajax naprawdę tam jest i wchodzi do domu, podczas gdy Donald ściga swoich siostrzeńców w kostiumie i myli ich z Ajaxem. Od tego momentu zaczyna ucieczkę najpierw z trójką wnuków, potem sam, aż zderza się z prawdziwym gorylem, z którym zaczyna prawdziwy pościg: najpierw po kolumnie, potem po drabinie, która katapultuje go nad poddasze, schody, które następnie służą Donaldowi do ucieczki przed samym Ajaksem. Próbując uciec, biedny Donald utknie w stole, zablokowany przez samego Ajaksa i błaga go w kąpieli potu, aby go nie skrzywdził. Ma zamiar zostać ugryziony, gdy troje wnuków, usłyszawszy w radiu, że jedynym sposobem na oswojenie małpy było użycie gazu łzawiącego, rzucenie butli z gazem tuż pod nos Ajaxa, co spowodowało, że wybuchnął płaczem. . Donald, widząc płaczącą małpę, zaczyna głośno się śmiać, dopóki ten sam gaz do niego nie dociera, przez co również płacze, czule obejmując Ajaksa, wydmuchując nos w tę samą chusteczkę.

Donald i cierpliwość
W filmie krótkometrażowym „Kaczor Donald i cierpliwość” z 1945 roku, Donald idzie spokojnie ulicą, paląc wielkie cygaro i robiąc z chmur dymu dwa duże, przekłute serca, ponieważ myśli o czekającej na niego Daisy; kiedy widzi go idącego ścieżką w ogrodzie, wpada do pokoju, aby wlać perfumy, a następnie otwiera mu drzwi. Po elektryzującym pocałunku Kaczor Donald prosi Donalda, aby otworzył okno, a on zaczyna swoją pracę wyburzeniową: w rzeczywistości okno okazuje się trudnym orzechem do zgryzienia dla Donalda, który próbując je otworzyć, całkowicie traci panowanie nad sobą, staje się ognistoczerwony i zaczyna łamać co się z nim dzieje. Pod koniec swojej wściekłości Daisy bardzo spokojnie przekręca zawleczkę i otwiera okno, karcąc Donalda za sposób, w jaki się zachowywał i grożąc, że nie wyjdzie z nim ponownie, aż do momentu, w którym nie zmienił swojego charakteru i został stał się cierpliwy. Donald przypadkiem w gazecie znalezionej na ulicy znajduje reklamę firmy, która obiecuje uspokoić się dzięki specjalnemu urządzeniu. Donald otrzymuje tę paczkę i nie ma czasu na jej rozpakowanie, że urządzenie pojawia się natychmiast: jest to maszyna przestępcza: jeśli Donaldowi uda się zachować spokój przez następne 10 minut, można powiedzieć, że jest wyleczony. W tym czasie Donald cierpi z powodu wszystkich kolorów, od uderzeń w głowę po nacięcia guzików marynarki, od trąbki w uchu po wybuch budzika, ale w końcu udaje mu się zdobyć upragniony dyplom; Następnie wskakuje do samochodu i biegnie do Daisy Duck, która natychmiast poddaje go próbie i pomimo palców zmiażdżonych przez okno, które następnie pęka mu na głowie, Donald zawsze ma uśmiech na dziobie. Daisy jest entuzjastycznie nastawiona do tego i biegnie, żeby założyć kapelusz, żeby wyjść, ale Donald, gdy tylko zobaczy, że ona wybucha głośnym śmiechem; W tym momencie Daisy wpada w złość i zaczyna pieprzyć biednego Kaczora Donalda.

Donald i prezent zniknęły
„Kaczor Donald i zaginiony dar” (1946). Donald spaceruje po śniegu w lasach Klondike, czytając pocztówkę Daisy, która „zaprasza” go, by przyniósł jej futro; Donald zbliża się do jaskini i widzi ogromną niedźwiedzicę z młodym na szczycie, która w oczach Donalda natychmiast przekształca się w futro, które ma być podane Daisy Duck. Dzięki sztuczkom i pomocy dużego głazu udaje mu się wprowadzić szczeniaka do swojej chaty, stawia go na nogi i swoją wyobraźnią nakłada obraz szczeniaka na wizerunek Kaczki Daisy, która go całuje. W odpowiedzi na reakcję szczeniaka Donald zastanawia się, jak go zabić siekierą, zatruciem lub powieszeniem. Wybiera drugą możliwość; przygotowuje stos pudeł z liną zwisającą z belki i przywiązaną do klamki i prosi szczeniaka, aby poszedł z nim na górę, a gdy próbuje wspiąć się na stos pudeł, upadają, a Donald znajduje się z pętlą na szyi, ryzykując dusić się kilka razy. W międzyczasie niedźwiedzica budzi się, ponieważ głaz, który Kaczor Donald postawił jej w miejscu szczeniaka, toczy się na jednej łapie i wściekły podąża śladami do domu, w którym znajduje się szczeniak, który próbuje uciec przed Donaldem. Po serii gagów szczeniak zbliża się do swojej matki, a Donald jest katapultowany na kredens, wylewając słoik miodu na głowę; niedźwiedzica czując zapach miodu zaczyna lizać wraz z młodym głowę biednego Kaczora Donalda.

Donald i Goofy na pustyni mirażów
Donald i Goofy na pustyni mirażów (1947). Bohaterowie opowieści, Goofy i Donald, znajdują się na pustyni, próbując dotrzeć do hotelu w Kairze, ale ich samochód nagle się zatrzymuje. Interwencja Pippo tylko pogarsza sprawę i obaj muszą iść pieszo pod pustynnym słońcem. Podczas gdy Pippo nie wydaje się być zmęczony, Donald jest zniszczony i potrzebuje wody. Ale to żaden problem, ponieważ jego przyjaciel wyciąga mapę świata, który mimo wszystko płonie od gorąca. Pippo znajduje piękny bar w oazie i prosi kelnera o zimnego drinka. Ale gdy szykuje się do picia, wszystko znika i znajduje się na piasku. Mirages wciąż pojawiają się i znikają, doprowadzając biednego Pippo do szaleństwa. Zamiast tego Donald widzi czekający na niego zimny blok lodu i wpada do niego, ale ten również znika, by pojawić się dalej. Obaj są w ferworze serii halucynacji, które sprawiają, że biegają tu i tam, aż dotrą do oazy, w której jest wielbłąd, tym razem to prawda. Wsiadają na nią i uciekają tak szybko, jak to możliwe.

Donald House Painter
„Donald House Painter” (1948). Pszczoła trzepocze błogo wśród kwiatów na tarasie Kaczora Donalda, kiedy przeszkadza jej rozstrajająca piosenka; zaintrygowana, wchodzi i stwierdza, że ​​zamierza zaatakować tapetę. Ku jej zaskoczeniu jest to kartka z dużymi kolorowymi kwiatami i natychmiast ją do niej przyciąga. Ale biedna pszczoła nie robi nic, tylko wpada na nią, a Donald, zauważając ją, postanawia zrobić z niej żart. Zwabia ją podstępem i więzi w słoiku z klejem. Biedna pszczoła wychodzi raczej poobijana wśród śmiechu Donalda, który wyrzuca ją z domu i wraca do pracy. Ale pszczoła jest zdeterminowana, by się zemścić i po powrocie do pokoju przez dziurkę od klucza zaczyna denerwować Kaczora Donalda. Oboje toczą zabawną walkę na dźwięk użądleń i złości, przez jednego i drugiego. Mały owad, który utknął żądłem w korku, uwalnia się i zaczyna przybierać wszystkie kolory Kaczora Donalda, który z kolei przykleił klej do sufitu. Gdy przeciwnik zostanie przewrócony, pszczoła przywołuje wszystkich swoich przyjaciół z ula, którzy z rzędu są gotowi ukłuć tyłek Kaczora Donalda.

Urodziny Kaczora Donalda
W 1949 r. „Urodziny Kaczora Donalda” bohaterami są troje wnuków, Qui, Quo i Qua, którzy muszą zrobić prezent na czterdzieste piąte urodziny „wujka”. Trzej chłopcy nie mają jednak ani grosza i aby zrobić sobie wybrany prezent, pudełko cygar, przystępują do szeregu prac w ogrodzie, na zakończenie których wujka wręczają rachunek. Donald daje im pieniądze, ale zmusza ich do umieszczenia ich w skarbonce. Dlatego Quo i Qua popisują się wszystkimi swoimi umiejętnościami, aby odzyskać skarbonkę, którą zawsze przeszkadzał ich wujek. W końcu udaje im się, poprzez grę zespołową, odzyskać sumę potrzebną do pójścia i kupić pudełko cygar, ale Donald sprawdza je i widząc, jak wychodzą ze sklepu tytoniowego z pudełkiem cygar w ręku, nie rozumiejąc intencji wnuków, postanawia zmusić ich do wypalenia ich wszystkich, aby zmusić ich do robienia pewnych psikusów; w końcu jednak, biorąc pudełko w rękę, znajduje kartkę z życzeniami i zdaje sobie sprawę z wielkiego popełnionego błędu, który staje się coraz mniejszy, a tym samym znika z pola widzenia swoich wnuków. Kiedy pozory mylą!

Kaczor Donald jest chroniony prawami autorskimi © Walt Disney i jest używany tutaj w celach informacyjnych i informacyjnych.

Inne zasoby na temat Kaczki Donalda
Kolorowanki Kaczor Donald
Gry online Kaczor Donald
Zdjęcia Kaczora Donalda
Kaczor Donald
Zabawki Kaczora Donalda
Komiksy Kaczora Donalda
Albumy i naklejki Kaczora Donalda
Artykuły o Donaldzie
Ubrania Kaczora Donalda
Gry wideo Donald Duck
  Festiwal kreskówek Disneya poświęcony Kaczorowi Donaldowi


inglesearabskiChiński uproszczony)CroatoDaneseolandeseFińskiFrancuskiNiemieckigreckihinduskiitalianoJapońskikoreańskinorweskiPolaccoportugalskirumuńskirussoHiszpańskiszwedzkiFilipinażydowskiindonezyjskisłowackiukraińskiVietnamitaWęgierskitajskitureckiperski